Search
Search

Flora en Fauna soorteninformatie

 
Zoeken
 
 
Zoeken


Gebied
Biotoop
Project

 
   
 
Groepen
 
 
Sponzen
Neteldieren
Ribkwallen
Ringwormen
Borstelwormen
Hoefijzerwormen
Snoerwormen
Kelkwormen
Platwormen
Weekdieren
Zeespinnen
Kreeftachtigen
Mosdiertjes
Stekelhuidigen
Zakpijpen
Vissen
Reptielen
Zoogdieren
Vaatplanten
Roodwieren
Groenwieren
Bruinwieren
Zeevogels
 
   
 
Soorten
 
 
Data pager
Data pager
Page size:
PageSizeComboBox
select
 656 items in 33 pages
ZoekbeeldKenmerken
 
               
Data pager
Data pager
Page size:
PageSizeComboBox
select
 656 items in 33 pages
Golfrog
Raja undulata


Lees verder...
Golfrog
Raja undulata
Sterk afgeplat, ruitvormig lichaam, met twee aan de kop vergroeide borstvinnen. Staart lang en puntig. Gemiddeld  65-75 cm (tot circa 85 cm). Rug donker of lichter. Geelbruin met lichtere ovaalronde stippen en vlekjes en onregelmatige golvende lijnen en vlekken. Snuit vaak lichter. Buik wit, met donkergrijze randen. Snuit kort, matig spits. Rand langs lichaamsschijf duidelijk gegolfd (hiervan komt de Nederlandse naam). Op het lichaam aan de rugzijde kleine doornachtige stekels, die op de snuit staan het dichtst op elkaar. Rugvinnen op de staart afgerond, ver uit elkaar. Buikvinnen tegen de staartbasis aan, inclusief twee lobvormige uitsteeksels. Stekels bij jonge dieren onregelmatig, bij volwassen dieren regelmatig. Mannetjes op middenlijn een rij van 20–55 stekels. Ogen en spuitgaten (spiraculi) klein, Mond, neusgaten en vijf paar kleine kieuwspleten aan de buikzijde.

Lees verder...
Raja undulataSterk afgeplat, ruitvormig lichaam, met twee aan de kop vergroeide borstvinnen. Staart lang en puntig. Gemiddeld  65-75 cm (tot circa 85 cm). Rug donker of lichter. Geelbruin met lichtere ovaalronde stippen en vlekjes en onregelmatige golvende lijnen en vlekken. Snuit vaak lichter. Buik wit, met donkergrijze randen. Snuit kort, matig spits. Rand langs lichaamsschijf duidelijk gegolfd (hiervan komt de Nederlandse naam). Op het lichaam aan de rugzijde kleine doornachtige stekels, die op de snuit staan het dichtst op elkaar. Rugvinnen op de staart afgerond, ver uit elkaar. Buikvinnen tegen de staartbasis aan, inclusief twee lobvormige uitsteeksels. Stekels bij jonge dieren onregelmatig, bij volwassen dieren regelmatig. Mannetjes op middenlijn een rij van 20–55 stekels. Ogen en spuitgaten (spiraculi) klein, Mond, neusgaten en vijf paar kleine kieuwspleten aan de buikzijde.Afmetingen: De gemiddelde afmeting is 65-75 cm (vrouwtjes worden iets groter dan mannetjes). Maximaal circa 85 cm.
Kleur: De rug kan donker (tot bijna zwart) of lichter zijn. Meestal geelbruin tot grijsbruin, met een groot aantal lichtere, créme tot grijswitte, onregelmatig gevormde ovaalronde stippen en vlekjes. Daarnaast ook onregelmatige grove, vaak golvende, donkere lijnen en vlekken. Aan de snuitzijde en de randen rondom vaak wat lichter, met vaak donkere streepvormige vlekken. De onderkant is wit met donkergrijze randen.
Vorm: Sterk afgeplat, afgerond-ruitvormig lichaam, met twee zeer grote, aan de kop vergroeide afgeronde borstvinnen. De dieren hebben een lange puntig toelopende staart. De snuit is kort en matig spits. De ogen zijn klein en de spuitgaten (spiraculi) eveneens. Mond, neusgaten en vijf paar kleine kieuwspleten bevinden zich aan de buikzijde. De opstaande rand langs de lichaamsschijf is van de snuit tot aan de uiteinden van de vleugelvormige borstvinnen duidelijk gegolfd, waaraan de soort de naam dankt. Sculptuur: Uitgezonderd de achterse hoeken, is het hele lichaam aan de rugzijde bedekt met kleine doornachtige stekels. Op de snuit staan de stekels het dichtst op elkaar. De stekels langs de middellijn verlopen bij jonge dieren onregelmatig, bij volwassen dieren regelmatig. Mannetjes hebben een rij van 20–55 stekels op de middellijn, vrouwtjes hebben op de middenlijn maar een paar stekels, vaak slechts drie.
Vinnen: De rugvinnen op de staart zijn afgerond, bijna halfrond en staan ver uit elkaar, met vaak een of twee stekels ertussen. De staartvin zelf is miniem of ontbreekt. De buikvinnen liggen tegen de staartbasis aan. Tot de buikvinnen behoren ook twee lobvormige uitsteeksels.
Nadere kenmerken: in de bovenkaak staan 40-50 rijen tanden, waarvan de middelste puntig zijn en de buitenste een dwarssnijkant hebben.
Eieren: zie hier.
 Verspreidingt: Oostelijke Atlantische Oceaan, vanaf de zuikant van de Britse eilanden, via de Noordzee, de Atlantische kusten van Frankrijk en het Iberisch schiereiland, tot Mauretanië en Senegal, de Kanarische eilanden en de Middellandse Zee. Het voorkomen is zeer plaatselijk. Langs de Nederlandse kust is de soort erg zeldzaam.Golfroggen jagen op zandige of slikkige bodems op diepten tussen 50 en circa 200 meter. De dieren zijn pas na meerdere jaren volwassen en tot voortplanting in staat: vrouwtjes bij een lengte van ongeveer 75 cm, wanneer ze ongeveer 9 jaar oud zijn, mannetjes vanaf 70 cm na ongeveer 7,5 jaar. De Golfrog is een eierleggende soort (ovipaar). Volwassen vrouwtjes zetten tussen maart en september eikapsels af met steeds één embryo. Het voedsel bestaat uit ongewervelden, vooral kreeftachtigen en soms stekelhuidigen. Net als veel andere bodembewonende soorten met een lage voortplantingscapaciteit, is de golfrog gevoelig voor overbevissing door visserij. Aangenomen wordt dat de dieren tot 23 jaar oud kunnen worden. (Zie voor de vorm van de eikapsels deze pagina met de aparte beschrijving.) 105891SoortenalbumNederlandZoutwater 
Golfschelp
Thyasira flexuosa


Lees verder...
Golfschelp
Thyasira flexuosa
Mariene tweekleppige. Tot 12 mm. Bijna driehoekige schelp. Dun, iets hoger dan breed. Bleek geelwit, zwak doorschijnend, met een licht geelbruine opperhuid. Top in het midden, iets gebogen. Parallel aan de achterrand loopt een brdere wordende plooi naar de achteronderrand, waardoor de achteronderrand een indeuking vertoont. Glad met fijne en grovere groeilijntjes. Mantellijn zonder mantelbocht. Diepere Noordzee. Op het strand alleen fossiel.

Lees verder...
Thyasira flexuosaMariene tweekleppige. Tot 12 mm. Bijna driehoekige schelp. Dun, iets hoger dan breed. Bleek geelwit, zwak doorschijnend, met een licht geelbruine opperhuid. Top in het midden, iets gebogen. Parallel aan de achterrand loopt een brdere wordende plooi naar de achteronderrand, waardoor de achteronderrand een indeuking vertoont. Glad met fijne en grovere groeilijntjes. Mantellijn zonder mantelbocht. Diepere Noordzee. Op het strand alleen fossiel.

Afmeting: 10 x 12 mm.
Kleur:
Bleek geelwit, zwak doorschijnend, met een licht geelbruine opperhuid.
Schelpvorm:
Bijna driehoekige schelp. Dunwandig maar toch tamelijk stevig. Iets hoger dan breed. Umbo’s in het midden maar iets naar voren buigend. Parallel aan de achterrand loopt vanaf de top een plooi naar de achteronderrand, die naar beneden toe steeds breder en dieper wordt, waardoor de achteronderrand een indeuking vertoont.
Sculptuur: Het schelpoppervlak is glad met veel fijne en enkele grovere groeilijntjes.
Slot:
Ligament inwendig, geen duidelijke slottanden.
Binnenzijde schelp: 2 spierindruksels, mantellijn zonder mantelbocht.

 

Van IJsland en Noorwegen tot aan Marokko, de Canarische Eilanden, de Azoren en de Middellandse Zee. In de Nederlandse Noordzee bekend van de Oestergronden, met enkele verspreide voorkomens op het Friese Front en ten noorden van de Bruine Bank.   

Op het strand: De weinige meldingen van strandmateriaal zijn vermoedelijk allemaal terug te voeren op fossiel materiaal. Er zijn ook enkele vondsten van drijvend materiaal.

De dieren leven ingegraven in een fijne zand- of modderbodem, vanaf enkele meters beneden de laagwaterlijn tot diepten van enige honderden meters. 141662SoortenalbumNederlandZoutwaterSMP|ANM
Gorgelpijp-knotsslak
Tenellia gymnota


Lees verder...
Gorgelpijp-knotsslak
Tenellia gymnota
Zeenaaktslak. Tot 20 mm. Het lichaam is tamelijk plomp, met afgeronde voethoeken. De rhinoforen zijn langer dan de koptentakels. De papillen zijn in schuine dwarsrijen gerangschikt, tot 7 per halve rij. De rangschikking in rijen is niet altijd duidelijk te zien.

Lees verder...
Tenellia gymnotaZeenaaktslak. Tot 20 mm. Het lichaam is tamelijk plomp, met afgeronde voethoeken. De rhinoforen zijn langer dan de koptentakels. De papillen zijn in schuine dwarsrijen gerangschikt, tot 7 per halve rij. De rangschikking in rijen is niet altijd duidelijk te zien.

Afmetingen: Lengte tot ± 20 mm.
Kleur:
Het lichaam is transparant, kleurloos tot wit. De papillen zijn oranjerood, met een witte top, soms met een licht oranje bandje onder de witte top.
Vorm: Het lichaam is tamelijk plomp, met afgeronde voethoeken. De rhinoforen zijn langer dan de koptentakels. De papillen zijn in schuine dwarsrijen gerangschikt, tot 7 per halve rij. De rangschikking in rijen is niet altijd duidelijk te zien.

Eieren: De eisnoeren vormen een wat uitgerekte niervormige massa en zijn wit, lichtroze, of geeloranje gekleurd.

 Vrij algemeen in zowel de Ooster- als Westerschelde. Ook in de Waddenzee en de Noordzee, maar niet in de Grevelingen of het Veerse Meer. 

verspreidingsatlas: link

De slakken leven van de Gorgelpijppoliep Tubularia larynx en de Penneschaft Tubularia indivisa. Ze leven nogal verscholen en vaak aan de voet van deze voedselsoorten en zijn daarom, ondanks hun kleur en grootte, toch vaak moeilijk te vinden. Op elk hard substaat met Tubularia-kolonies kan Trinchesia gymnota verwacht worden. Dieren die op de fijn vertakte Gorgelpijppoliep fourageren, zijn vaak wat fletser en kleiner dan dieren die op de grotere onvertakte Penneschaft leven. Op Penneschaft zijn de dieren meestal aan de basis van de kolonie te vinden, op Gorgelpijppoliep vaak midden in de dichte bos van de takjes van de poliep. Op beide soorten wordt gefourageerd door een gaatje in een hydroïden-takje te maken en deze vervolgens leeg te zuigen. De hydranten worden nooit gegeten.

De soort is gedurende het gehele jaar door te vinden, maar het meest in de periode mei-oktober.

890625SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|ANM
Gorgelpijppoliep
Ectopleura larynx


Lees verder...
Gorgelpijppoliep
Ectopleura larynx
Hydropoliep. Mariene soort. Kolonies meestal 3-4 cm, soms tot 10 cm. Uit een grondplaat komende geelbruine, maximaal 1.5 mm dikke buizen met een aantal duidelijke ringvormige insnoeringen. Aan de bovenkant meer roze. Aan het uiteinde steeds een poliep met rond de mondopening twee tentakelkransen.

Lees verder...
Ectopleura larynxHydropoliep. Mariene soort. Kolonies meestal 3-4 cm, soms tot 10 cm. Uit een grondplaat komende geelbruine, maximaal 1.5 mm dikke buizen met een aantal duidelijke ringvormige insnoeringen. Aan de bovenkant meer roze. Aan het uiteinde steeds een poliep met rond de mondopening twee tentakelkransen.

Afmetingen: Kolonies zijn meestal zo'n 3 tot 4 cm hoog, soms tot 10 cm. Tentakels van de onderste tentakelkrans tot ca. 8 mm. De buisjes zijn maximaal 1.5 mm dik.
Kleur: Geelbruine buizen, aan de bovenkant meer roze. De bovenkant van de poliep, waar de mondopening staat, is helder- of donkerrood.
Vorm: De kolonies van Gorgelpijp bestaan uit een op het substraat vastgehechte grondplaat waaruit meerdere vertakte stelen komen, elk met een aantal duidelijke ringvormige insnoeringen. Aan het uiteinde zit steeds een poliep met twee tentakelkransen rond de mondopening. De ongeveer 20 tentakels rond de mondopening zijn kort en de 20 tentakels van de lager gelegen tweede krans staan breed uit en zijn langer.
Overig: Tussen de twee tentakelkransen zijn in het voorjaar de voortplantingsorganen aanwezig: een massa rode bolletjes.De mate van vertakking zou afhankelijk zijn van de stroming. Hoe meer stroming, hoe meer vertakkingen. De kolonies mijden direkt daglicht.

 

Beide zijden Noord-Atlantische Oceaan, Noordzee. Ook in de Middellandse Zee. In Nederland in de Noordzee en de Zeeuwse wateren. Zeeland

De kolonies groeien op elke harde ondergrond. Van iets beneden de laagwaterlijn tot ca. 300 m diepte. De soort heeft een voorkeur voor de onderkant van stenen en andere substraten. Ook onder boten. 157933SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Goudkammetje
Lagis koreni


Lees verder...
Goudkammetje
Lagis koreni
Borstelworm. Tot 5 cm lang, met 15 segmenten. Bij de kop vier kieuwen, rood vanwege de rijke doorstroming met bloed. Het dier zelf is wit met een roze weerschijn en redelijk doorschijnend, je kunt midden over de buikzijde een bloedvat zien lopen.

Lees verder...
Lagis koreniBorstelworm. Tot 5 cm lang, met 15 segmenten. Bij de kop vier kieuwen, rood vanwege de rijke doorstroming met bloed. Het dier zelf is wit met een roze weerschijn en redelijk doorschijnend, je kunt midden over de buikzijde een bloedvat zien lopen.     152367SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Goudstipje
Cumanotus beaumonti


Lees verder...
Goudstipje
Cumanotus beaumonti
Zeenaaktslak. Tot 25 mm. Aan de zijkanten van de kop staan twee korte mondtentakels. De rhinoforen zijn lang, glad en raken elkaar aan de basis. Voor de rhinoforen bevinden zich 2-3 rijen papillen. Op de rug, achter de rhinoforen, bevinden zich nog eens ongeveer 9-10 gepaarde rijen papillen, met aan iedere zijde per rij 6-9 papillen. Op een breder deel van de rug direct achter de rhinoforen ontbreken papillen. Naar de staart toe wordt deze kale strook veel smaller.  

Lees verder...
Cumanotus beaumontiZeenaaktslak. Tot 25 mm. Aan de zijkanten van de kop staan twee korte mondtentakels. De rhinoforen zijn lang, glad en raken elkaar aan de basis. Voor de rhinoforen bevinden zich 2-3 rijen papillen. Op de rug, achter de rhinoforen, bevinden zich nog eens ongeveer 9-10 gepaarde rijen papillen, met aan iedere zijde per rij 6-9 papillen. Op een breder deel van de rug direct achter de rhinoforen ontbreken papillen. Naar de staart toe wordt deze kale strook veel smaller.  

Afmetingen: Lengte tot 25 mm.
Kleur:
De lichaamskleur is transparant wit tot geel-oranje. Lichaam, rhinoforen en papillen zijn bedekt met verspreid staande karakteristieke kleine goudkleurige vlekjes. De cnidosacs in de top van de papillen zijn lang en wit van kleur. De vertakkingen van de middendarmklier in de papillen zijn rozerood tot bruin en donkerder gekleurd dan het lichaam. Exemplaren aangetroffen op Penneschaft (de Nederlandse en Belgische exemplaren) zijn donkerder gekleurd dan exemplaren van elders, die zich met Corymorpha nutans voeden.
Vorm: Aan de zijkanten van de kop staan twee korte mondtentakels. De rhinoforen zijn lang, glad en raken elkaar aan de basis. Voor de rhinoforen bevinden zich 2-3 rijen papillen. Op de rug, achter de rhinoforen, bevinden zich nog eens ongeveer 9-10 gepaarde rijen papillen, met aan iedere zijde per rij 6-9 papillen. Op een breder deel van de rug direct achter de rhinoforen ontbreken papillen. Naar de staart toe wordt deze kale strook veel smaller.  

Eieren: De eisnoeren worden afgezet in het voorjaar en de zomer (in mei 2010 in de Belgische Noordzee en in juni-juli 2010 bij Texel). Ze vormen dikke, korte, lichtroze snoeren, die om de voedselsoort worden gewonden. Bij sterke vergroting blijken de pigmentvlekjes te zijn opgebouwd uit tientallen kleinere pigmentvlekjes. Op deze vlekjes is de Nederlandse naam gebaseerd. Net als de Boompjesslak kan het ‘Goudstipje’ actief zwemmen door zich los te maken van de bodem en met de gespierde voet pulserend krachtig heen en weer te slaan.

 

Sinds 2010 is de soort bekend uit Nederland. Deze waarnemingen beperken zich tot 2010, met een enkel exemplaar uit de Oosterschelde en een klein aantal exemplaren met eikapsels op Texel. De soort is zeldzaam in Nederland.

De soort voedt zich met solitaire hydropoliepen als Corymorpha nutans (op zand of grind) en Penneschaft Tubularia indivisa (op hard substraat). De Nederlandse exemplaren zijn alle aangetroffen op Penneschaft.

 139431SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|ANM
Grauwe poon
Eutrigla gurnardus


Lees verder...
Grauwe poon
Eutrigla gurnardus


Lees verder...
Eutrigla gurnardus      150637SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Grays kustslak
Assiminea grayana


Lees verder...
Grays kustslak
Assiminea grayana
Mariene huisjesslak. Schorren en kweldergebieden, zelden in brak water. 8 x 5 mm. Glanzend bruingeel, in het midden vaak een wat donkerdere bruine kleurband. Opperhuid grijsbruin. Vaak bedekt met aangroeisel. Dunschalig horentje met 6-7 vlakke windingen. De top is spits. Oppervlak glad, met alleen groeilijnen. Geen navel, de mondopening is eivormig en breed. Operculum eivormig, bovenin spits, hoornachtig met rondom een vliezige rand. Lijkt op huisjes van het Wadslakje <em>Peringia ulvae</em> maar breder en groter.

Lees verder...
Assiminea grayanaMariene huisjesslak. Schorren en kweldergebieden, zelden in brak water. 8 x 5 mm. Glanzend bruingeel, in het midden vaak een wat donkerdere bruine kleurband. Opperhuid grijsbruin. Vaak bedekt met aangroeisel. Dunschalig horentje met 6-7 vlakke windingen. De top is spits. Oppervlak glad, met alleen groeilijnen. Geen navel, de mondopening is eivormig en breed. Operculum eivormig, bovenin spits, hoornachtig met rondom een vliezige rand. Lijkt op huisjes van het Wadslakje Peringia ulvae maar breder en groter.

Afmetingen: 8 x 5 mm.
Schelpkleur: Glanzend bruingeel of groengeel, in het midden van de lichaamswinding vaak een donkerbruine kleurband. Opperhuid grijsbruin. Vaak bedekt met aangroeisel.
Schelpvorm: Dunschalig. 6-7 vlakke windingen. Lichaamswinding breed, ca. 75% van de totale hoogte. De top is spits, de mondopening eivormig en breed. Geen navel. Operculum eivormig, bovenin spits, hoornachtig met rondom een vliezige rand.
Sculptuur: Oppervlak glad, met alleen groeilijnen.

 

In het Deltagebied na de voltooiing van de Deltawerken op veel plaatsen verdwenen of achteruit gegaan. Het huidige Nederlandse verspreidingsgebied valt uiteen in een zuidelijk deel (Westerschelde; Saeftinghe) en een Noordelijk deel (Eems-Dollard estuarium). Zeldzamer op de Waddeneilanden, maar hier de laatste jaren weer meer gevonden. 

Op het strand: Lege huisjes alleen te vinden in aanspoelsel nabij schorrengebieden.

Tussen oeverplanten op hogere delen van schorren en kwelders, meestal op plaatsen die niet dagelijks onderlopen. 138814SoortenalbumNederlandZoutwater|BrakwaterSMP|ANM
Griet
Scophthalmus rhombus


Lees verder...
Griet
Scophthalmus rhombus
<p>Mariene vissoort (zeevis). Een grote, ronde platvis met de ogen aan de linkerzijde. 50 tot (maximaal) 75 cm. De kleur is zeer variabel, meestal bruin tot groen met een groot aantal donkere en lichte (tot witte) stipjes en vlekjes. De eerste rugvinstralen zitten tot halverweg hun lengte los van elkaar, waardoor het lijkt alsof er een stekelige baard om de kop zit. </p>

Lees verder...
Scophthalmus rhombus

Mariene vissoort (zeevis). Een grote, ronde platvis met de ogen aan de linkerzijde. 50 tot (maximaal) 75 cm. De kleur is zeer variabel, meestal bruin tot groen met een groot aantal donkere en lichte (tot witte) stipjes en vlekjes. De eerste rugvinstralen zitten tot halverweg hun lengte los van elkaar, waardoor het lijkt alsof er een stekelige baard om de kop zit.

Afmeting: Gemiddeld tot 50 cm (maximaal 75 cm).
Kleur: Grijsbruin, zandkleurig of groenachtig, met veel donkere en ook lichte (tot witte) stipjes en vlekjes. Staartvin ongevlekt. Onderzijde crème of paarsroze, met soms ook enkele vlekken.
Vorm: Platvis met ogen op de linkerzijde. Lichaam ovaal, breed en stevig, met een brede kop en een vrij grote, gebogen bek. Naarmate de vis groeit, wordt deze ook steeds dikker. Vinnen: De buikvinnen hebben een lange basis. De eerste stralen van de rugvin zijn vertakt en tot halverwege hun lengte niet door een membraan met elkaar verbonden, waardoor deze aan een rafelige baard rond de kop doen denken.
Nadere kenmerken: Vinstralen rugvin: 73-83;  Anaalvin: 56-62; Aantal schubben op de zijlijn: 115-125.

 Noordoost-Atlantische Oceaan, van Midden-Noorwegen en de westelijke Oostzee, via de Noordzee, de Britse Eilanden en de Atlantische kusten van Frankrijk en het Iberisch shiereiland, tot noordelijk Marokko, de Middellandse Zee en de Zwarte Zee. Kleine exemplaren langs de Nederlandse kust algemeen.

Leeft op zandige en gemengde zand-, slib- en grindbodems, tussen 1-70 m diepte, meestal onder puur mariene omstandigheden. Een enkele keer ook in estuaria en brak water. Vaak aanwezig langs randen van diepere geulen. Graaft zich in en kan zich uitstekend qua kleur aanpassen aan de zeebodem. De prooi wordt aldus vanuit een hinderlaag gevangen. Het voedsel bestaat vooral uit kreeftachtigen en kleinere vis (grondels, zandspiering, wijting). De paaitijd valt tussen maart en augustus, in onze gematigde zone vooral in maart en apri. De paring vindt plaats op 10-20 m diepte. De eieren zweven ruim een week onder het oppervlak in het water, waarna ze uitkomen. De larven leven eerst enige tijd vrij zwevend in het water en veranderen bij een lengte van 12 en 25 mm in kleine platvisjes. Ze zijn dan 4-6 maanden oud en zakken af naar de bodem, waarna ze zich één tot twee jaar in de kustwateren in ondiep water ophouden. Daarna trekt de soort naar dieper water. De Griet kan tot 6 jaar worden.

 127150SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Grijze korstzakpijp
Diplosoma listerianum


Lees verder...
Grijze korstzakpijp
Diplosoma listerianum
Mariene kolonievormende zakpijp. Meestal enkele vierkante cm, soms meer dan 10 cm in doorsnede. Dunne kolonies van minder dan 2 mm dikte. Vuilgrijs, half doorschijnend met duidelijk zwarte puntjes. Opvallend grote 'gaatjes' (gemeenschappelijke uitstroomopeningen). Soms geelachtig of donkergrijs met witte vlekken. De instroomopeningen hebben vaak witte ringetjes. Rustig en stromend water op hard substraat, soms op wieren en zeegras. Zeeland en Waddenzee.

Lees verder...
Diplosoma listerianumMariene kolonievormende zakpijp. Meestal enkele vierkante cm, soms meer dan 10 cm in doorsnede. Dunne kolonies van minder dan 2 mm dikte. Vuilgrijs, half doorschijnend met duidelijk zwarte puntjes. Opvallend grote 'gaatjes' (gemeenschappelijke uitstroomopeningen). Soms geelachtig of donkergrijs met witte vlekken. De instroomopeningen hebben vaak witte ringetjes. Rustig en stromend water op hard substraat, soms op wieren en zeegras. Zeeland en Waddenzee.Afmetingen: Kolonies zijn meestal enkele vierkante cm, maar kunnen soms wel een doorsnede bereiken van meer dan tien centimeter.
Kleur: Meestal grijs en half doorschijnend, met duidelijke zwarte puntjes. de kleur kan ook geelachtig zijn of donkergrijs met witte vlekken. De instroomopeningen zijn vaak voorzien van witte ringetjes.
Vorm: Dunne kolonies van minder dan twee mm  dikte. Opvallend zijn de grote 'gaatjes'. Dit zijn de gemeenschappelijke uitstroomopeningen. Kolonies groter dan vijf centimeter doorsnede laten aan de rand enigszins los van de ondergrond. Nog grotere kolonies kunnen vliezige holle bollen vormen met een grote opening.
 De Grijze korstzakpijp is in 1977 voor het eerst gevonden in de Oosterschelde en sindsdien algemeen geworden. In 1990 is de soort ook in de Grevelingen waargenomen en sindsdien sterk toegenomen. Sinds 1990 ook in de Waddenzee (Terschelling).  103579SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|LIMP|SETL
Grijze zeehond
Halichoerus grypus


Lees verder...
Grijze zeehond
Halichoerus grypus
Zeezoogdier. Groter dan de Gewone zeehond en herkenbaar aan het forse lichaam en de rechte snuit. Mannetjes tot 3,30 meter lang, vrouwtjes tot 2,50 m. Donkergrijs met lichtere vlekken (man), zilvergrijs met donkerdere vlekken (vrouw). Jongen eerst wit, na circa vijf weken verkleurend. Rust bij laagwater op rotsen, in ons land vooral op droogvallende zandbanken. Met name in het Waddengebied, maar ook in Zeeland. Ze eten vooral vis, daarnaast kreeftachtigen, weekdieren en soms zelfs Bruinvissen.

Lees verder...
Halichoerus grypusZeezoogdier. Groter dan de Gewone zeehond en herkenbaar aan het forse lichaam en de rechte snuit. Mannetjes tot 3,30 meter lang, vrouwtjes tot 2,50 m. Donkergrijs met lichtere vlekken (man), zilvergrijs met donkerdere vlekken (vrouw). Jongen eerst wit, na circa vijf weken verkleurend. Rust bij laagwater op rotsen, in ons land vooral op droogvallende zandbanken. Met name in het Waddengebied, maar ook in Zeeland. Ze eten vooral vis, daarnaast kreeftachtigen, weekdieren en soms zelfs Bruinvissen.Afmetingen: Mannetjes worden maximaal 3,30 meter lang en 1,95 m hoog, vrouwtjes 2,50 x 1,65 m. Ze kunnen 20-35 kilo wegen.
Kleur: Mannetjes zijn donkergrijs met lichtere vlekken, vrouwtjes zilvergrijs met donkerdere vlekken. Jongen zijn aanvankelijk wit, maar verkleuren na circa vij weken naar het normale kleurpatroon.
Vorm: Het lichaam is gestroomlijnd en torpedovormig. De achtervinnen zijn groter dan de voorvinnen. Met hun achtervinnen zwemmen ze. De soort is onmiddelijk herkenbaar aan de rechte snuit. Ze hebben geen oorschelp en alleen korte stugge haren met nauwelijks ondervacht. Om warm te blijven is er een zeer dikke speklaag aanwezig. Aan de snuit zitten goed ontwikkelde tastharen (snorharen), ook de wenkbrauwen werken mee als tastharen.
Nadere kenmerken: Ze zwemmen uitstekend, maar bewegen zich op het land relatief moeizaam voort.
 Grijze zeehonden leven langs de meeste kusten in de meer gematigde en koudere delen van de Noordelijke Atlantische Oceaan. De grootste populaties komen voor bij Newfoundland, Zuid-Groenland, IJsland en Noorwegen. Ook rond de Britse Eilanden en in Bretagne komen kolonies voor, evenals in de Waddenzee. In Zeeland komen eveneens (kleine) populaties voor.Bij laagwater rusten Grijze zeehonden op rotsen, kliffen, droogvallende zandbanken en soms op afgelegen zandstranden. Ze eten voornamelijk vis (platvis, kabeljauw, schelvis, zandspiering en diverse andere zeevissen), maar ook kreeftachtigen en weekdieren. Nu en dan vallen ze ook andere zeezoogdieren aan, met name de Bruinvis. Tijdens hun jacht op prooi kunnen ze lange tochten maken van tientallen, soms honderden kilometers. Zoals alle zeehonden kunnen ze uitstekend zwemmen en diep duiken (gemiddeld 5-25 meter, maar ook aanzienlijk dieper). Op het land is de voortbeweging moeizaam en bewegen ze zich hobbelend met het lichaam en de vinnen voort. De vrouwtjes hebben vaste plekken voor de voortplanting en komen daar ieder jaar weer naartoe. Ze vormen daar groepen, soms grote kolonies. In de paartijd eten de mannetjes wekenlang niet. Ze houden een harem bij van vrouwtjes die klaar zijn voor de voortplanting. De paring vindt zowel op het land als in het water plaats en kan een half uur of langer duren. De mannetjes verdedigen hun harem fel, dekken vrouwtjes in oestrus geregeld en houden felle gevechten om te voorkomen dat andere mannetjes met hun vrouwtjes paren. In Nederland komen Grijze zeehonden en Gewone zeehonden naast elkaar voor. Met name in de Waddenzee leven flinke aantallen. Maar de Grijze zeehond wordt ook elders langs de kust waargenomen, met name in de Zeeuwse wateren, waar ze zich ook voortplanten.
De soort is in Nederland (en het grootste del van Europa) beschermd. Opgenomen op de Nederlandse Rode Lijst en een soort van de Doelsoortenlijst. Daarnaast opgenomen op de Europese habitatrichtlijn (Bijlagen II en V) en beschermd volgens de conventie van Bern (appendix III).
 137080SoortenalbumNederlandZoutwater 
Grijze zeevinger
Alcyonidium condylocinereum


Lees verder...
Grijze zeevinger
Alcyonidium condylocinereum
Kolonievormend mosdiertje. Mariene soort. Vormt een grijze rechtopstaande kolonie met een geleiachtige structuur en knobbelige vormen. De kolonie bezit een centrale kolom waaruit vertakkingen groeien in vaste intervallen. Halverwege vertakt de kolonie in twee aparte takken, vanuit beide takken komen verdere vertakkingen.

Lees verder...
Alcyonidium condylocinereumKolonievormend mosdiertje. Mariene soort. Vormt een grijze rechtopstaande kolonie met een geleiachtige structuur en knobbelige vormen. De kolonie bezit een centrale kolom waaruit vertakkingen groeien in vaste intervallen. Halverwege vertakt de kolonie in twee aparte takken, vanuit beide takken komen verdere vertakkingen.

Afmetingen: De knobbels zijn ongeveer 0.5 mm groot en steken ongeveer 2.3 mm boven het oppervlak uit.
Kleur: Grijs.
Vorm: Rechtopstaande vertakte geleiachtige kolonie.
Overig: Zoïden hebben 18-19 tentakels

 Zuidelijke deel van de Noordzee. Engels kanaal en kanaal van Bristol.Ondiep in het sublittoraal. 153730SoortenalbumNederlandZoutwaterSMP
Grijze zwemkrab
Liocarcinus vernalis


Lees verder...
Grijze zwemkrab
Liocarcinus vernalis
Mariene zwemkrab.&nbsp;Rugschild tot 45 mm. Vaak met een gemarmerd tot gevlekt patroon van grijze, blauwe en lichtrode tinten. De dieren hebben drie tanden tussen de ogen waarvan de middelste meestal even groot &oacute;f iets kleiner is dan de buitenste twee. Deze middelste tand is meestal ook scherper en iets smaller en steekt meestal niet voorbij de twee buitenste. Het vierde lid van de zwempoten (vanaf het uiteinde bezien) is 2x zo lang als breed. Aan de zijkant van schild bevinden zich vijf tanden, waarbij aan de buitenste gedeelten duidelijk een lijst zichtbaar is. De vierde van deze tanden is het grootst.s

Lees verder...
Liocarcinus vernalisMariene zwemkrab. Rugschild tot 45 mm. Vaak met een gemarmerd tot gevlekt patroon van grijze, blauwe en lichtrode tinten. De dieren hebben drie tanden tussen de ogen waarvan de middelste meestal even groot óf iets kleiner is dan de buitenste twee. Deze middelste tand is meestal ook scherper en iets smaller en steekt meestal niet voorbij de twee buitenste. Het vierde lid van de zwempoten (vanaf het uiteinde bezien) is 2x zo lang als breed. Aan de zijkant van schild bevinden zich vijf tanden, waarbij aan de buitenste gedeelten duidelijk een lijst zichtbaar is. De vierde van deze tanden is het grootst.s     107394SoortenalbumNederlandZoutwaterSMP
Groene bladkieuwworm
Eulalia viridis


Lees verder...
Groene bladkieuwworm
Eulalia viridis
Borstelworm. Mariene soort. De worm&nbsp;heeft grote, bladachtige parapodi&euml;n met een kleine, ronde kop met 2 ogen. Het is een helder groene worm. In het voorjaar worden er groene geleiachtige eizakjes afgezet op vochtige stenen en zeewier. De soort heeft een lengte tot 15 cm.&nbsp;

Lees verder...
Eulalia viridisBorstelworm. Mariene soort. De worm heeft grote, bladachtige parapodiën met een kleine, ronde kop met 2 ogen. Het is een helder groene worm. In het voorjaar worden er groene geleiachtige eizakjes afgezet op vochtige stenen en zeewier. De soort heeft een lengte tot 15 cm.   Zeeland  130639SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Groene dekschelp
Monia squama


Lees verder...
Groene dekschelp
Monia squama
Mariene tweekleppige. Tot 35 mm. Geelwit, lichtbruin, binnenkant glanzend donkergroen (flesgroen). Dunschalig, met name de platte linkerklep. Onregelmatig, aangepast aan de ondergrond. Vaak met geschubde lengteribjes. In de linkerklep een relatief groot gat. Binnenzijde bollere rechterklep met twee spierindruksels, die vrijwel geheel tegen elkaar aanliggen en meestal fijn geribbeld zijn. Noordzee, verder van de kust. Op het strand alleen zelden op drijvende voorwerpen.

Lees verder...
Monia squamaMariene tweekleppige. Tot 35 mm. Geelwit, lichtbruin, binnenkant glanzend donkergroen (flesgroen). Dunschalig, met name de platte linkerklep. Onregelmatig, aangepast aan de ondergrond. Vaak met geschubde lengteribjes. In de linkerklep een relatief groot gat. Binnenzijde bollere rechterklep met twee spierindruksels, die vrijwel geheel tegen elkaar aanliggen en meestal fijn geribbeld zijn. Noordzee, verder van de kust. Op het strand alleen zelden op drijvende voorwerpen.

Afmetingen: 35 x 35 mm.
Kleur: Geelwit tot lichtbruin. Binnenzijde glanzend donkergroen.
Schelpvorm:
Dunschalige schelp, met name de platte linkerklep is flinterdun. Onregelmatig gevormd en geheel aangepast aan de ondergrond.
Sculptuur: Vaak bezet met dicht opeenstaande geschubde lengteribjes. Linkerklep met een relatief groot gat.
Slot: Ligament inwendig; geen slottanden.
Binnenzijde schelp:
Twee indruksels van spier- en byssus aan de binnenzijde liggen vaak geheel tegen elkaar aan en zijn meestal fijn geribbeld.

 

Vanaf het Arctisch Gebied en IJsland tot aan de Golf van Biscaje. Elders ook bekend van Labrador tot Newfoundland. Meldingen uit de Nederlandse Noordzee zijn schaars.  

Op het strand: Schelpen die tot deze soort zouden behoren zijn meerdere malen aangetroffen op drijvende voorwerpen als kurk, rubber en riemwier langs de Nederlandse en Belgische kust.

Leeft vastgehecht op hard substraat, met tot een korte bundel vergroeide verkalkte byssusdraden. Op stenen en schelpen, vanaf enkele meters beneden de laagwaterlijn tot aanzienlijke diepten.
In Nederland alleen verder van de kust in de Noordzee.
 153028SoortenalbumNederlandZoutwaterSMP|ANM
Groene golfbrekeranemoon
Diadumene lineata


Lees verder...
Groene golfbrekeranemoon
Diadumene lineata
<p>Zeeanemoon. Marien. Exoot / ingevoerde soort. Tot 1,5 cm hoog. Meestal vuilgroen, soms met specifieke verticale oranje streepjes op de zuil. De&nbsp;zuil is glad en slechts weinig hoger dan breed, zodat een wat gedrongen beeld ontstaat. Bij beroering of stroming is de zuil nog korter. Leeft op hard substraat, meer verborgen dan de (gewone) Golfbrekeranemoon. Locaal in de Oosterschelde.</p>

Lees verder...
Diadumene lineata

Zeeanemoon. Marien. Exoot / ingevoerde soort. Tot 1,5 cm hoog. Meestal vuilgroen, soms met specifieke verticale oranje streepjes op de zuil. De zuil is glad en slechts weinig hoger dan breed, zodat een wat gedrongen beeld ontstaat. Bij beroering of stroming is de zuil nog korter. Leeft op hard substraat, meer verborgen dan de (gewone) Golfbrekeranemoon. Locaal in de Oosterschelde.

Afmetingen: Gewoonlijk niet hoger dan 1.5 cm. De mondschijf bereikt een diameter tot circa 1 cm. De diameter van tentakelkrans kan tot 2 cm worden, dus breder dan het dier hoog is.
Kleur:
Vaak éénkleurig groen of licht groenbruin. Er komen ook lichte, bijna witte exemplaren voor. Soms zijn op de mondschijf rode stippen te zien. Bij sommige populaties is de zuil voorzien 8-20 oranje verticale strepen. Deze zijn vooral te zien bij ingetrokken tentakels (even aanraken). Bij de Gewone golfbrekeranemoon ontbreken zulke stippen en strepen.
Vorm: De Groene golfbrekeranemoon heeft een gladde zuil, die als de anemoon volledig uitstaat, slechts weinig hoger is dan breed. De tentakels zijn vrij lang t.o.v. de lengte van de zuil.
Zoektip: Kijk vooral onder en tussen natuurstenen.

 Locaal in de Oosterschelde.De soort leeft vooral hoog boven de laagwaterlijn in getijdepoelen, bij voorkeur in spleten, waardoor vaak alleen de tentakels zichtbaar zijn. Daardoor wordt de soort door duikers weinig waargenomen. De dieren staan meestal in grote aantallen bij elkaar. Als substraat wordt meestal natuursteen 'gekozen', geen beton of asfalt. De dieren hebben een voorkeur voor spleten en richels, in tegenstelling tot de (gewone) Golfbrekeranemoon die meestal óp het substraat staat.   395099SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|LIMP
Groene mosdierslak
Palio nothus


Lees verder...
Groene mosdierslak
Palio nothus
Zeenaaktslak. Tot 20 mm. Grijsgroen of geelgroen. Basis van rhinoforen en kieuwen met donkerder groen pigment. Top rhinoforen geel tot geelbruin, tuberkels en mantelrand grijs of ongekleurd. Kleine slanke slak met gereduceerd mantelschild. Gelamelleerde rhinoforen . Op de rug 3-7 drievoudig geveerde kieuwen, lichaam&nbsp; met afgeronde, intrekbare tuberkels. Eieren in een open spiraalvormig wit, geel-oranje of vaalroze lint van 1-2 windingen op het voedsel of substraat. &nbsp;&nbsp;

Lees verder...
Palio nothusZeenaaktslak. Tot 20 mm. Grijsgroen of geelgroen. Basis van rhinoforen en kieuwen met donkerder groen pigment. Top rhinoforen geel tot geelbruin, tuberkels en mantelrand grijs of ongekleurd. Kleine slanke slak met gereduceerd mantelschild. Gelamelleerde rhinoforen . Op de rug 3-7 drievoudig geveerde kieuwen, lichaam  met afgeronde, intrekbare tuberkels. Eieren in een open spiraalvormig wit, geel-oranje of vaalroze lint van 1-2 windingen op het voedsel of substraat.   

Afmetingen: Lengte tot 20, in Nederland tot 13 mm.
Kleur:
De basiskleur van de huis van het centrale lichaam is donker grijsgroen of geelgroen. Aan de basis van de rhinoforen en de kieuwen is donkerder groen pigment aanwezig. De toppen van de rhinoforen zijn geel tot geelbruin gekleurd. De tuberkels en mantelrand zijn zeer lichtgrijs of ongekleurd.
Vorm: Een onopvallende kleine, slanke slak met een gereduceerd mantelschild. De voorrand van de kop is in twee delen ingesneden. De rhinoforen dragen lamellen en hebben een vrij lange kale steel, met aan de basis verhoogde tuberkels. Op de mantelrand staan schuin achter de kieuwen enkele gepaarde, grillig gevormde langere uitsteeksels. Rond de anus midden op de rug zijn 3-7 drievoudig geveerde kieuwen aanwezig. Het lichaam is bezet met afgeronde, intrekbare tuberkels.

Eieren: De eieren vormen een laag, open spiraalvormig lint dat wit, geel-oranje of vaalroze gekleurd is. Het bestaat uit 1-2 windingen en wordt op het voedsel, hard of zacht substraat afgezet.

 Sinds 2007 is de soort jaarlijks (sporadisch) in de centrale en westelijke Oosterschelde aangetroffen.

Te verwachten op elk hard substraat waar het voedsel voorkomt. Hoewel zeer schaars kan de soort het hele jaar in de Nederlandse kustwateren worden aangetroffen. Deze soort voedt zicht met mosdiertjes van het geslacht Bowerbankia.

 182808SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Groene rolsprietslak
Placida dendritica


Lees verder...
Groene rolsprietslak
Placida dendritica
Zeenaaktslak. Tot 20 mm. Cr&egrave;mekleurig, met meestal een groenachtig witte waas. Vertakkingen van de middendarmklier groen. Vrij slanke slak. Op de kop twee in de lengterichting opgerolde, gladde rhinoforen. De rugpapillen zijn lang en glad, maximaal 8 dwarsrijen met tot 4 papillen per rij.&nbsp; Eisnoeren als een gelatineuze spiraal in een relatief dik lin op zachte groenwieren. &nbsp;

Lees verder...
Placida dendriticaZeenaaktslak. Tot 20 mm. Crèmekleurig, met meestal een groenachtig witte waas. Vertakkingen van de middendarmklier groen. Vrij slanke slak. Op de kop twee in de lengterichting opgerolde, gladde rhinoforen. De rugpapillen zijn lang en glad, maximaal 8 dwarsrijen met tot 4 papillen per rij.  Eisnoeren als een gelatineuze spiraal in een relatief dik lin op zachte groenwieren.  

Afmetingen: Lengte tot 20 mm.
Kleur: Het lichaam is crèmekleurig, met meestal een groenachtig witte waas. De vertakkingen van de middendarmklier zijn groen van kleur en door het gehele lichaam te zien. De groene kleur in de middendarmklier en het lichaam is afhankelijk van het voedsel. Hongerende dieren zijn veel bleker en meer geelachtig bruin.
Vorm: Vrij slanke slak, de verhouding tussen de breedte van de voet en de lengte van het lichaam is ongeveer 1:8. Op de kop staan twee in de lengterichting opgerolde, gladde rhinoforen met afgeronde top. De voet heeft aan de voorzijde afgeronde hoeken. De papillen zijn lang en glad en staan geplaatst in maximaal 8 dwarsrijen op de rug, met tot 4 papillen per rij. De middendarmklier bestaat feitelijk uit 4 kanalen, waarvan 2 in de kop liggen, met dichte, veelvoudige en fijne vertakkingen in de rhinoforen. De andere twee liggen in het lichaam achter de rhinoforen, met fijne vertakkingen in de papillen.

Eieren: Bevruchting en ei-afzetting in mei tot juni (elders van de zomer tot het najaar). De eisnoeren vormen een gelatineuze spiraal in een relatief dik lint, die worden afgezet op zachte groenwieren.

 Wordt heel af en toe door duikers in de wierzone van de Oosterschelde aangetroffen. De afhankelijkheid van zachte groenwieren die alleen rond de laagwaterlijn groeien, maken het voorkomen van de soort in de open Noordzee minder waarschijnlijk. 

Het voorkomen is vanwege de voedselkeuze beperkt tot groenwiervegetaties in de wierzone, vanaf de laagwaterlijn tot enkele meters diepte. De slakken zijn net als o.a. de Groene wierslak in staat om geconsumeerde chloroplasten uit wieren in het lichaam op te slaan, die in de slak nog actief kunnen fotosynthetiseren. De soort produceert bepaalde placiden die in de natuur  zelden voorkomen en giftig zijn voor vissen. Deze stof heeft een voor predatoren afschrikkende werking en stimuleert regeneratie van verloren papillen. Het voedsel bestaat onder andere uit  plantaardig materiaal van soorten als Vederwier Bryopsis sp. en Viltwier Codium sp.

Gevoelig voor koude winters.141565SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|ANM
Groene wierslak
Elysia viridis


Lees verder...
Groene wierslak
Elysia viridis
Zeenaaktslak. Tot 70 mm, vaak kleiner. Groen, rood of gelei-wit, met blauwe/rode puntjes. Basiskleur veroorzaakt door het voedsel; de 'bladgroenkorrels' worden ingebouwd in de lichaamscellen van de slak. Langgerekte dieren met twee over de rug gevouwen zijwaartse 'vleugels'. Kop met buisvormig opgerolde reuksprieten. Eieren geelachtig, gelegd op wier in een rond of ovaal spriraalvormig lint.

Lees verder...
Elysia viridisZeenaaktslak. Tot 70 mm, vaak kleiner. Groen, rood of gelei-wit, met blauwe/rode puntjes. Basiskleur veroorzaakt door het voedsel; de 'bladgroenkorrels' worden ingebouwd in de lichaamscellen van de slak. Langgerekte dieren met twee over de rug gevouwen zijwaartse 'vleugels'. Kop met buisvormig opgerolde reuksprieten. Eieren geelachtig, gelegd op wier in een rond of ovaal spriraalvormig lint.

Afmetingen: Lengte tot 70 mm, maar vaak kleiner.
Kleur: 
De dieren zijn meestal groen, soms rood of gelei-wit, met kleine blauwe of rode puntjes. De basiskleur van het lichaam wordt veroorzaakt door de 'bladgroenkorrels' van de gegeten algensoort. Deze 'bladgroenkorrels' worden ingebouwd in de lichaamscellen van de slak, waardoor de slak direkt van de door de korrels geproduceerde organische stof (onder invloed van zonlicht) profiteert
Vorm: Langgerekte dieren, met twee zijwaartse 'vleugels' die normaal over de rug gevouwen zijn en vóór het midden het breedst zijn. Bij grotere dieren zijn de vleugelranden gegolfd en kunnen de vleugels niet meer strak tegen het lichaam worden gevouwen. In de vleugels zitten uitlopers van de middendarmklier. De vleugels worden niet gebruikt om te zwemmen. De kop draagt twee in de lengte buisvormig opgerolde reuksprieten.

Eieren: De gelige eieren worden gelegd in gladde ronde of ovale spiraalvormige linten, meestal op wieren.

 In Nederland tot op heden alleen invasiegewijs in Zeeland (Oosterschelde, monding Westerschelde). Van elders is de soort niet bekend. De laatste invasie dateert uit de periode 1989-1995.Door de voedsekeuzel is de soort beperkt tot de wierzone, vooral daar waar uitgebreide wiervegetaties voorkomen. Gewoonlijk vanaf de laagwaterlijn tot enkele meters diepte. De Groene wierslak leeft van bepaalde soorten groenwier zoals Onregelmatig vederwier Bryopsis hypnoides en Viltwier Codium tomentosum, en roodwieren zoals Griffithsia-soorten.De dieren zijn het hele jaar door waargenomen. De eieren in de periode juni-december.139686SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|ANM
Groene zeedonderpad
Taurulus bubalis


Lees verder...
Groene zeedonderpad
Taurulus bubalis
Zeevis. Tot 20 cm. Bruin tot groen met donkere vlekken of dwarsbanden. Veel kleurvarianten. Soms wit, oranje, geel of met rode tinten.&nbsp;In paaitijd met geelgroene buik. Kop breed, met dikke lippen. Grote, hoog ingeplante ogen. Lichaam gepantserd met beenplaten. Kieuwdeksels met stekels, de bovenste langer dan de oogdiameter. Mondhoeken met vliezig draadje. Twee rugvinnen, de eerste met stevige stekels. De in kluitjes gelegde eieren worden door het mannetje verdedigd. Voornamelijk in Zeeland en plaatselijk verder van de kust (wrakken).

Lees verder...
Taurulus bubalisZeevis. Tot 20 cm. Bruin tot groen met donkere vlekken of dwarsbanden. Veel kleurvarianten. Soms wit, oranje, geel of met rode tinten. In paaitijd met geelgroene buik. Kop breed, met dikke lippen. Grote, hoog ingeplante ogen. Lichaam gepantserd met beenplaten. Kieuwdeksels met stekels, de bovenste langer dan de oogdiameter. Mondhoeken met vliezig draadje. Twee rugvinnen, de eerste met stevige stekels. De in kluitjes gelegde eieren worden door het mannetje verdedigd. Voornamelijk in Zeeland en plaatselijk verder van de kust (wrakken).

Afmetingen: Tot 20 cm.
Kleur:
De basiskleur is bruin tot groen met donkere vlekken of dwarsbanden, maar er komen zeer variabele kleurvarianten voor. Soms zelfs heel opvallende kleuren zoals wit, oranje, geel en rode tinten. In de paaitijd krijgen Groene Zeedonderpadden een kenmerkend geelgroene buik.
Vorm: Brede kop met dikke lippen, grote en hoog ingeplante ogen. Het lichaam is gepantserd met beenplaten. De kieuwdeksels hebben stekels, waarvan de bovenste langer zijn dan de oogdiameter. Lange stekel op de rand van de kieuwplaat. Aan beide mondhoeken hangt een kort wit draadje. Onder de kieuwen ligt een membraan dat glad verbonden is met de buikhuid.
Vinnen: Twee rugvinnen, waarvan de eerste is voorzien met stevige stekels.

 Noord-Atlantische Oceaan, vanaf IJsland en Noord-Noorwegen via de Oostzee, Britse eilanden en Noordzee tot Portugal. Vrij algemeen in Zeeland, verder schaars langs de Nederlandse kust.

De Groene Zeedonderpad is een algemeen voorkomende bodemvis. Ze zijn te vinden tussen stenen, op het zand, bij wrakken en tussen wier in ondiep water met een rotsige bodem, tot een diepte van 30 m. Door hun camouflage zijn ze soms wat lastiger te zien. De dieren jagen vooral 's nachts. Paaitijd van februari tot mei. Zeedonderpadden leggen hun eieren in dikke kluiten en het mannetje doet fanatiek aan broedzorg. De dieren eten diverse ongewervelde bodemdieren, waaronder wormen, weekdieren en kleine kreeftachtigen, maar ze jagen ook op kleine vissen.

 127204SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|LIMP
 
   
 
Instellingen
 
 


Kolommen
select
       
Indeling
select
        
Uiterlijk
select

Groepsnaam
select

Sortering groepsnaam
select



 
   

Diensten

Weekdieren (EU-Habitatrichtlijn)

  • Inventarisaties
  • Beheeradviezen 
  • Monitoring
  • Exoten

Mariene soorten en ecologie

  • Educatie
  • Artikelen
  • Exoten

 

 

Steun ANEMOON

  • Met een donatie
  • Met waarnemingen
  • Met foto's 
  • Met locatie-omschrijvingen
  • Met maken van artikelen
  • Met organiseren activiteiten

Contact

Stichting ANEMOON
Postbus 29
2120 AA Bennebroek

anemoon@cistron.nl

06-11442009

 

 

Back To Top