Search
Search

Flora en Fauna soorteninformatie

 
Zoeken
 
 
Zoeken


Gebied
Biotoop
Project

 
   
 
Groepen
 
 
Sponzen
Neteldieren
Ribkwallen
Ringwormen
Borstelwormen
Hoefijzerwormen
Snoerwormen
Kelkwormen
Platwormen
Weekdieren
Zeespinnen
Kreeftachtigen
Mosdiertjes
Stekelhuidigen
Zakpijpen
Vissen
Reptielen
Zoogdieren
Vaatplanten
Roodwieren
Groenwieren
Bruinwieren
Zeevogels
 
   
 
Soorten
 
 
Data pager
Data pager
Page size:
PageSizeComboBox
select
 656 items in 33 pages
ZoekbeeldKenmerken
 
               
Data pager
Data pager
Page size:
PageSizeComboBox
select
 656 items in 33 pages
Gekroesd fonteinkruid
Potamogeton crispus


Lees verder...
Gekroesd fonteinkruid
Potamogeton crispus
Zoetwaterplant. De stengels zijn naar boven toe vertakt en bovenaan zigzagsgewijs geknikt en afgeplat, met twee  groeven. De ondergedoken bladeren zijn glanzend heldergroen of rossig, smal langwerpig, gegolfd, gekroesd, gezaagd en doorschijnend. Ze hebben een halfstengelomvattende voet, een afgeronde top en worden 0,5-1,5 cm breed en tot 10 cm lang. Aan de top van de bladrand zitten scherpe tandjes en vaak ook langs de rest van de bladrand. De steunblaadjes zijn klein en niet vergroeid.

Lees verder...
Potamogeton crispusZoetwaterplant. De stengels zijn naar boven toe vertakt en bovenaan zigzagsgewijs geknikt en afgeplat, met twee  groeven. De ondergedoken bladeren zijn glanzend heldergroen of rossig, smal langwerpig, gegolfd, gekroesd, gezaagd en doorschijnend. Ze hebben een halfstengelomvattende voet, een afgeronde top en worden 0,5-1,5 cm breed en tot 10 cm lang. Aan de top van de bladrand zitten scherpe tandjes en vaak ook langs de rest van de bladrand. De steunblaadjes zijn klein en niet vergroeid.   Zonnige plaatsen in niet te ondiep, helder, matig voedselrijk tot voedselrijk, soms iets vervuild, zoet, zelden zwak brak, stilstaand of zwak stromend, zwak zuur tot kalkrijk water met een bodem van zand, leem, zavel en klei met weinig organische stof. 594796SoortenalbumNederlandZoetwaterMOO
Gekromde zeeborstel
Hydrallmania falcata


Lees verder...
Gekromde zeeborstel
Hydrallmania falcata
Hydropoliep. Mariene soort. De hoofdstam vormt een lange, in open spiraal groeiend, van minimaal 50 cm lengte. De stam zigzagt omhoog.

Lees verder...
Hydrallmania falcataHydropoliep. Mariene soort. De hoofdstam vormt een lange, in open spiraal groeiend, van minimaal 50 cm lengte. De stam zigzagt omhoog.     117890SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Gekrulde vlokslak
Aeolidia filomenae


Lees verder...
Gekrulde vlokslak
Aeolidia filomenae
Zeenaaktslak. Karakterisitiek is de Y-vormige tekening op de kop. Cerata afgeplat, breed aan de basis en in duidelijke rijen. De cerata krullen naar binnen. 

Lees verder...
Aeolidia filomenaeZeenaaktslak. Karakterisitiek is de Y-vormige tekening op de kop. Cerata afgeplat, breed aan de basis en in duidelijke rijen. De cerata krullen naar binnen.      880371SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|LIMP
Gele aderspons
Mycale (Carmia) micracanthoxea


Lees verder...
Gele aderspons
Mycale (Carmia) micracanthoxea
<p>Mariene spons, sinds 1953 in de Westerschelde en in de Oosterschelde sinds 1977. Een tot 2-5 mm dikke korstvormende spons, qua omvang afhankelijk van het substraat, tot enkele vierkante decimeters. Met duidelijke aders in een sterpatroon. Waar aders kruisen, zit een uitstroomopening (vaak moeilijk te zien). Oppervlak&nbsp; ruw aanvoelend doordat de skeletnaalden in groepjes naar buiten steken. </p>

Lees verder...
Mycale (Carmia) micracanthoxea

Mariene spons, sinds 1953 in de Westerschelde en in de Oosterschelde sinds 1977. Een tot 2-5 mm dikke korstvormende spons, qua omvang afhankelijk van het substraat, tot enkele vierkante decimeters. Met duidelijke aders in een sterpatroon. Waar aders kruisen, zit een uitstroomopening (vaak moeilijk te zien). Oppervlak  ruw aanvoelend doordat de skeletnaalden in groepjes naar buiten steken.

Afmetingen: De korst is 2-5 mm dik en is afhankelijk van het soort substraat enkele vierkante decimeters in doorsnee.
Kleur: Bruinig of geelgrijs.
Vorm: Een korstvormende spons met duidelijke aders in een sterpatroon. Waar die aders elkaar kruisen zit een uitstroomopening. Deze is soms echter moeilijk te zien. De spons is zacht en makkelijk te beschadigen. Het oppervlak voelt echter ruw aan, omdat de harde skeletnaalden in groepjes naar buiten steken.
Spicula: Staafjes aan de ene kant afgerond, aan de andere kant puntig. 180-300 um. Krom, soms hoekig afgebogen.  Zie foto's.

 Noordzee, Zeeland.Beneden de laagwaterlijn op hard substraat. De soort kan ook gevonden worden op bijvoorbeeld oesters en groeit soms over andere dieren (zoals bijvoorbeeld anemonen) heen. 168589SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Gele haarkwal
Cyanea capillata


Lees verder...
Gele haarkwal
Cyanea capillata
<p>Schijfkwal. Mariene soort. Tot ca 50 cm in doorsnede Vaak geelachtig, maar lang niet altijd: kleurloos tot bruinrood komt ook voor. Plat, schotelvormig scherm (hoed), door insnijdingen in meestal 16 (tot 20) geplooide lobben verdeeld. Moeilijk te onderscheiden van de Blauwe haarkwal. Verschillen o.a. in septen van de kringspier en radiale rijen gaatjes in de spieren. Zeer veel dunne, haarachtige tentakels (meer en langer dan Blauwe haarkwal) Steekt zeer pijnlijk. Relatief zeldzame soort op onze kust.</p>

Lees verder...
Cyanea capillata

Schijfkwal. Mariene soort. Tot ca 50 cm in doorsnede Vaak geelachtig, maar lang niet altijd: kleurloos tot bruinrood komt ook voor. Plat, schotelvormig scherm (hoed), door insnijdingen in meestal 16 (tot 20) geplooide lobben verdeeld. Moeilijk te onderscheiden van de Blauwe haarkwal. Verschillen o.a. in septen van de kringspier en radiale rijen gaatjes in de spieren. Zeer veel dunne, haarachtige tentakels (meer en langer dan Blauwe haarkwal) Steekt zeer pijnlijk. Relatief zeldzame soort op onze kust.

Afmetingen: Tot ca. 50 cm in doorsnede (er zijn uit het buitenland aanzienlijk grotere exemplaren gemeld).
Kleur: Vaak geelachtig, maar lang niet altijd: kleurloos tot bruinrood komt ook voor.
Vorm: Vrij platte, gelei-achtige kwal met een schotelvormig scherm (hoed). De bij de Blauwe haarkwal aanwezige wratjes of bultjes boven op het scherm ontbreken. Het scherm is door insnijdingen in meestal 16 (tot 20) geplooide lobben verdeeld. Aan de binnenzijde van de hoed zitten kringspieren, die de pulserende beweging bij het zwemmen maken. De structuur van de kringspieren bij de Gele haarkwal verschilt van die van de Blauwe. Bij de Gele is de kringspier onderbroken door radiaire septen en (bij grote exemplaren) komen radiale rijen gaatjes in de spieren voor. Onder het scherm zit een zeer groot aantal lange, dunne, haarachtige tentakels, aanzienlijk meer dan bij de Blauwe haarkwal. Deze tentakels bevatten netelcellen.
Overig: De draadvormige tentakels van de Gele haarkwallen kunnen de mens uiterst pijnlijk steken.

 

Koudwatersoort met een zeer wijde verspreiding op het Noordelijk halfrond. Globaal gezien van de Poolzee, via de Westelijke Oostzee en de Noordzee tot de Franse kust. Ook aan beide Noord-Amerikaanse kusten tot Mexico en Californië. De Noordzee lijkt ongeveer in de zuidgrens van het verspreidingsgebied te liggen. De soort is in Nederland schaars tot zeldzaam (diverse meldingen hebben betrekking op gele vormen van de Blauwe haarkwal). Langs de Belgische en Noord-Franse kust nog zeldzamer. Over het poliepstadium is niets bekend.

Op het strand: vooral in de herfst te verwachten.

Vrij levend in de waterkolom. De kwalpoliepjes groeien op hard substraat. Gescheiden geslachten. De poliepen eten dierlijk plankton. Volwassen dieren (kwalstadium) vangen grotere prooien als vissen en andere kwallen. Zie verder bij de Blauwe haarkwal. 135301SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Gele wratspons
Celtodoryx ciocalyptoides


Lees verder...
Gele wratspons
Celtodoryx ciocalyptoides
Mariene spons. Exoot uit de Pacifische oceaan die zich na import van Japanse oesters vanuit Bretagne verspreidde. Kan tot 25 m<sup>2</sup> worden. Bijna altijd bleekgeel, een enkele keer bleekbruin. Een zachte, bleekgele spons met een massief aandoende, bloemkoolachtige structuur. Vooral jonge exemplaren hebben uiteinden die tweevoudig vertakt zijn en semitransparant met een aderstructuur.&nbsp;

Lees verder...
Celtodoryx ciocalyptoidesMariene spons. Exoot uit de Pacifische oceaan die zich na import van Japanse oesters vanuit Bretagne verspreidde. Kan tot 25 m2 worden. Bijna altijd bleekgeel, een enkele keer bleekbruin. Een zachte, bleekgele spons met een massief aandoende, bloemkoolachtige structuur. Vooral jonge exemplaren hebben uiteinden die tweevoudig vertakt zijn en semitransparant met een aderstructuur. Afmetingen: Kan erg groot worden, er is bij Tholen zelfs een exemplaar gevonden van 25 m2.
Kleur: Bijna altijd bleekgeel, een enkele keer bleekbruin.

Vorm: Een zachte, bleekgele spons die een massief aandoende, bloemkoolachtige structuur heeft. Met name jonge exemplaren hebben uiteinden die semitransparant zijn, enigzins dichotoom (tweevoudig) vertakt zijn en een aderstructuur vertonen. De spons breekt gemakkelijk af.
Spicula: Veel puntige spicula van 100 um. Grotere spicula van mewer dan 200 um hebben aan beide zijden knotsvormige uiteinden met stekeltjes. Ook 'dubbele ankertjes' van ongeveer 50 um aanwezig. Zie foto's.

 Onbekend, vermoedelijk een exoot. Komt Zeeland, in de Oosterschelde, veel voor.De Gele wratspons komt  zeker vanaf 2002 in de Oosterschelde voor, voornamelijk op plaatsen waar het water stevig kan stromen. 559274SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Gemarmerde marmerkreeft
Jassa marmorata


Lees verder...
Gemarmerde marmerkreeft
Jassa marmorata
<p>Mariene marmerkreeftjes. Tot 10 mm. Voorrand van de basis van de 2e poot (mannetje, vrouwtje) met lange haren. Haren op voorrand van de basis van de 2e poot (mannetje, vrouwtje) ongeveerd. Hand van 2e poot met duimvormig uitsteeksel bij het mannetje, concaaf, zonder uitsteeksel bij het vrouwtje. Kleur een gemarmerd kleurpatroon van bruine vlekken op een cr&egrave;mekleurige ondergrond.</p>

Lees verder...
Jassa marmorata

Mariene marmerkreeftjes. Tot 10 mm. Voorrand van de basis van de 2e poot (mannetje, vrouwtje) met lange haren. Haren op voorrand van de basis van de 2e poot (mannetje, vrouwtje) ongeveerd. Hand van 2e poot met duimvormig uitsteeksel bij het mannetje, concaaf, zonder uitsteeksel bij het vrouwtje. Kleur een gemarmerd kleurpatroon van bruine vlekken op een crèmekleurige ondergrond.

Kleur: het dier bezit een gemarmerd kleurpatroon van bruine vlekken op een crèmekleurige ondergrond.

  

Jassa marmorata is in alle mariene getijdenwateren van het Deltagebied te verwachten. Vooral op plaatsen met veel golfslag en/of stroming. Deze soort leeft in kokers op stenen, wieren en vastzittende ongewervelden.

 102433SoortenalbumNederlandZoutwater 
Gemarmerde streepschelp
Modiolarca subpictus


Lees verder...
Gemarmerde streepschelp
Modiolarca subpictus
Mariene tweekleppige. Tot 20 mm. Geelwit of oranje, al dan niet met een gemarmerd vlekkenpatroon van roodbruine tot paarse vlekjes en strepen. Opperhuid lichtgroen, rood of bruin. Dunschalig, zeer bol, top vrijwel vooraan. Onderrand in het midden niet, of nauwelijks uitgebogen. Stralende verticale groeven op voor- en achterkant, glad in het midden. Leeft vastgehecht met byssusdraden tussen wieren en ander materiaal, vanaf het litoraal tot diepten van enkele tientallen m. Leeft ook vaak met meerdere tegelijk ingesloten in grote tunicaten en kan zo aanspoelen op het strand. Ook soms vastgehecht op drijvende voorwerpen.

Lees verder...
Modiolarca subpictusMariene tweekleppige. Tot 20 mm. Geelwit of oranje, al dan niet met een gemarmerd vlekkenpatroon van roodbruine tot paarse vlekjes en strepen. Opperhuid lichtgroen, rood of bruin. Dunschalig, zeer bol, top vrijwel vooraan. Onderrand in het midden niet, of nauwelijks uitgebogen. Stralende verticale groeven op voor- en achterkant, glad in het midden. Leeft vastgehecht met byssusdraden tussen wieren en ander materiaal, vanaf het litoraal tot diepten van enkele tientallen m. Leeft ook vaak met meerdere tegelijk ingesloten in grote tunicaten en kan zo aanspoelen op het strand. Ook soms vastgehecht op drijvende voorwerpen.

Afmetingen: L. tot 20 mm, H. tot 12 mm.
Schelpkleur: Geelwit of oranje, al dan niet met een gemarmerd vlekkenpatroon van roodbruine tot paarse vlekjes en strepen. De opperhuid is lichtgroen, bij jongere dieren meer rood of bruin, de binnenzijde van de schelp glanzend, parelmoerachtig.
Schelpvorm: Dunschalig, top en schelpen zeer bol, top vrijwel vooraan gelegen. De onderrand is in het midden niet, of in elk geval niet duidelijk uitgebogen
Sculptuur:
Stralende verticale groeven op voor- en achterkant, glad in het midden.
Slot: Geen slottanden, fijn gecreneleerde slotplaat.
Binnenzijde schelp: Binnenin een groot en klein spierindruksel.

Dier: Korte instroomsifo aan de voorzijde en een aparte uitstroomsifo aan de achterzijde. De voet is groot, riemvormig afgeplat

 

Van Noorwegen tot de Canarische Eilanden, de westkust van Afrika (tot Angola) en in de Middellandse Zee. Niet autochtoon gemeld uit de Nederlandse nabije kustzone of het litoraal. Meermalen gevonden in door vissers opgeviste tunicaten. De Gemarmerde streepschelp leeft zeker in het Nederlandse kustgebied, zoals behalve uit de visserijvangsten ook blijkt uit vondsten in aangespoelde tunicaten op Terschelling en Texel.

Op het strand: Behalve in tunicaten bereikt de soort ook vaak vers of levend onze stranden op drijvende voorwerpen, waarop ze met byssusdraden vastzitten.

Leeft in het getijdengebied van rotskusten, vastgehecht met byssusdraden tussen wieren en vast substraat als Wulk, stenen, lege tweekleppigen en tussen kalkalgen, zoals Corallina officinalis. Vanaf het litoraal tot diepten van enkele tientallen meters. De dieren kunnen zich ook actief met de voet verplaatsen. Opvallend is dat de soort ook vaak ingesloten leeft in grote tunicaten (manteldieren), met name de Vuilwitte of Ruwe zakpijp Ascidiella aspersa, de Doorschijnende zakpijp Ciona intestinalis, de Zeebes Dendrodioa grossularia en soorten als de Gezwollen bolzakpijp Synoicum pulmonaria en Ascidia mentula. Ze nestelen zich, geheel omgeven door hun eigen byssus, vaak met meerdere exemplaren tegelijk in de wanden van de mantelholte van de zakpijp. Doordat de dieren ook binnen in de zakpijp rondkruipen, kunnen ze ook worden uitgestoten en een vrijlevend bestaan leiden. Het voedsel (plankton en kleine algen) wordt uit het water gefilterd, maar ook kleine detritusdeeltjes uit het bodemmateriaal worden opgenomen. Voortplanting in juli-augustus. Anders dan bij andere streepschelpen, brengen de larven van de Gemarmerde streepschelp eerst enige tijd door als pelagische larven in het plankton. Leeftijd: hoogstens 2 jaar. 506128SoortenalbumNederlandZoutwater 
Gemarmerde zwemkrab
Liocarcinus marmoreus


Lees verder...
Gemarmerde zwemkrab
Liocarcinus marmoreus
HerkenningBreedte tot 42 mm (carapax). Kleur: Lichtbruin, roodbruin, rood, donkerbruin of paarsblauw gemarmerd. Soms wit of lichtpaars tot blauwgrijs. Meestal zijn op de poten rode tot roodbruine banden aanwezig. Bij oude, dode exemplaren verdwijnt de kleur. Rugschild fijn gekorreld (gegranuleerd) maar lijkt glad. Op de voorrand tussen de ogen staan drie vrij stompe tanden, waarvan de middelste het kleinst is. Op de beide voor-zijranden staan vijf zijtanden, waarvan de voorste twee duidelijk minder spits zijn dan de laatste drie. Op de carpus van de schaarpoten staan 2 zeer vlakke, onduidelijke tanden. Een derde tand ontbreekt, waardoor de carpus is afgerond. De snijvlakken van de vingers zijn onregelmatig en grof getand. Op de binnenzijde van de beweegbare vinger van de grote schaar staat een grote, stompe tand. De looppoten zijn vrij kort; de randen van de leden zijn lijstvormig verdikt. De dactylus van het eerste tot en met het derde paar is stiletvormig. De propodus en de dactylus van het laatste paar zwempoten zijn bladvormig, breed-ovaal en langs de randen behaard. De merus van de zwempoten is tweemaal zo lang als breed. Op de leden van de zwempoten komen geen lijstvormige verdikkingen voor. Het omgeklapte abdomen van vrouwtjes is breed ovaal en langs de randen behaard, bij mannetjes puntig en kaal.

Lees verder...
Liocarcinus marmoreusHerkenningBreedte tot 42 mm (carapax). Kleur: Lichtbruin, roodbruin, rood, donkerbruin of paarsblauw gemarmerd. Soms wit of lichtpaars tot blauwgrijs. Meestal zijn op de poten rode tot roodbruine banden aanwezig. Bij oude, dode exemplaren verdwijnt de kleur. Rugschild fijn gekorreld (gegranuleerd) maar lijkt glad. Op de voorrand tussen de ogen staan drie vrij stompe tanden, waarvan de middelste het kleinst is. Op de beide voor-zijranden staan vijf zijtanden, waarvan de voorste twee duidelijk minder spits zijn dan de laatste drie. Op de carpus van de schaarpoten staan 2 zeer vlakke, onduidelijke tanden. Een derde tand ontbreekt, waardoor de carpus is afgerond. De snijvlakken van de vingers zijn onregelmatig en grof getand. Op de binnenzijde van de beweegbare vinger van de grote schaar staat een grote, stompe tand. De looppoten zijn vrij kort; de randen van de leden zijn lijstvormig verdikt. De dactylus van het eerste tot en met het derde paar is stiletvormig. De propodus en de dactylus van het laatste paar zwempoten zijn bladvormig, breed-ovaal en langs de randen behaard. De merus van de zwempoten is tweemaal zo lang als breed. Op de leden van de zwempoten komen geen lijstvormige verdikkingen voor. Het omgeklapte abdomen van vrouwtjes is breed ovaal en langs de randen behaard, bij mannetjes puntig en kaal.Zwemkrabben worden onderscheiden van de andere krabben doordat het laatste segment van het achterste pootpaar is afgeplat tot "peddels".
Rugschild: Tot 4,2 cm.
 Spoelt af en toe aan op het strand.  107390SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|LIMP|SMP
Genavelde tolhoren
Gibbula umbilicalis


Lees verder...
Genavelde tolhoren
Gibbula umbilicalis
Mariene huisjesslak. Tot 16 mm (meestal kleiner). Grijsgeel met schuine, roze tot paarsroze lijnen en vlekken. Mondopening parelmoer. Kegelvormige horen met 5-7 windingen. Navel rond en diep, mondopening hoekig. Vage spiraalrichels. Koptentakels lang. Aan de basis op knopvormige verhoging de ogen. Voet met drie paar voettentakels. Lichaam gelig, kop- en voettentakels&nbsp;met paarse strepen, vlekken en ringen. Ingevoerde soort (Yerseke). Nog nauwelijks verder verspreid in Oosterschelde.

Lees verder...
Gibbula umbilicalisMariene huisjesslak. Tot 16 mm (meestal kleiner). Grijsgeel met schuine, roze tot paarsroze lijnen en vlekken. Mondopening parelmoer. Kegelvormige horen met 5-7 windingen. Navel rond en diep, mondopening hoekig. Vage spiraalrichels. Koptentakels lang. Aan de basis op knopvormige verhoging de ogen. Voet met drie paar voettentakels. Lichaam gelig, kop- en voettentakels met paarse strepen, vlekken en ringen. Ingevoerde soort (Yerseke). Nog nauwelijks verder verspreid in Oosterschelde.Afmetingen: H. tot 16 mm, B. tot 16 mm. Schelpkleur: grijsgeel met een tekening van brede, schuin weglopende rozerode tot paarsroze lijnen en vlekken. Met name jongere exemplaren hebben vaak een groenblauwe zweem. De mondopening is parelmoerkleurig. Buitenlaag bij de top vaak afgesleten, waardoor de parelmoerlaag duidelijk zichtbaar wordt.
Schelpvorm: Stevige, kegelvormige horen, met 5-7 matig bolle windingen en stompe, koepelvormige topwindingen.  De navel is rond en diep. Mondopening hoekig afgerond.

Sculptuur: vage spiraalrichels, die vaak minder sterk zijn dan bij de Gevlamde tolhoren.

Dier: Kop met een verlengde snuit met papillen. Koptentakels lang, met eveneens papillen. Aan de basis een knopvormige verhoging met daarop de ogen. Voet met papillen en drie paar duidelijke voettentakels. Lichaamskleur gelig met paarsroze zweem en dicht bezet met een patroon van donkerpaarse strepen, vlekken en ringen (de laatste vooral op de kop- en voettentakels). Nekplooien vaak helder geelwit tot oranjegeel, evenals soms de oogknop. Het hele dier kan ook egaal donker zijn. Onderzijde voet meestal egaal grijsgeel, met aan de randen witte vlekjes.

Vóór 1985 was de soort bekend uit één10 x 10 km-hok. Daarna is de soort autochtoon levend aangetroffen in twee hokken. In die zin is er sprake van een toename van het areaal. De laatste jaren is het aantal meldingen echter weer teruggelopen. Er is meer gericht onderzoek nodig om na te gaan wat de huidige situatie is aangaande deze oorspronkelijk niet autochtone soort.Van het noorden van Groot-BrittannieÅN tot de Atlantische kust van Frankrijk. De Genavelde tolhoren leeft sedert enige jaren autochtoon in de Oosterschelde. De soort is vrijwel zeker ooit aangevoerd met voor de schelpdierindustrie geiÅNmporteerd materiaal. Reeds in de jaren 70 werden af en toe verse exemplaren en levende (1973) dieren aangetroffen bij Yerseke, zowel in de oesterputten als in de Oosterschelde bij de pier van de vissershaven. In de periode vanaf 1985 zijn ook enkele waarnemingen in de nabije omgeving gedaan, tot Wemeldinge aan toe. In 2007 werd bij gericht onderzoek vastgesteld dat er nabij Yerseke sprake was van een populatie van ruim honderd exemplaren. Ook in latere jaren werden regelmatig levende dieren aangetroffen. In hoeverre het hier een inmiddels ingeburgerde exoot betreft is echter onduidelijk. Er zijn weinig waarnemingen van de laatste jaren. De laatste ons bekende zekere waarneming stamt uit 2009.In de getijdenzone en de bovenste regionen van het sublitoraal, op en onder stenen en bruinwieren, met name Fucus serratus, F. vesiculosus en diverse soorten roodwieren. Kleine dieren leven meestal lager in de getijdenzone dan grote dieren. De soort leeft hoger in het litoraal dan de Asgrauwe tolhoren en deels ook hoger dan de Gevlamde tolhoren. In het oorspronkelijke verspreidingsgebied komt de soort voor in de zone waar langs de Nederlandse kust de (gewone) Alikruik leeft. De dieren kunnen op nog sterker geëxponeerde locaties leven dan andere litorale tolhorens. De dieren zijn van gescheiden geslacht. De ronde eieren worden afzonderlijk afgezet en bevrucht in mei-juni. Er is een kort vrijzwemmend veligerlarvenstadium. Leeftijd: tot 5 jaar, maar meestal 2-3 jaar. 141801SoortenalbumNederlandZoutwaterSMP|ANM
Geribd gordelhorentje
Onoba semicostata


Lees verder...
Geribd gordelhorentje
Onoba semicostata
Mariene huisjesslak. Tot 2,5 mm. Lichtgeel, cr&egrave;me of wit, met meestal twee korte bruingele (kommavormige) banden op het laatste deel van de laatste winding. Opperhuid geeloranje tot donkerbruin. 5-6 matig bolle windingen met daartussen een vrij diepe naad. Top stomp, mondopening ovaal en vaak iets verdikt. Geen navel. De sculptuur bestaat uit fijne lengtegroefjes en op de bovenkant van de windingen vage verticale dwarsplooien, die naar het midden van de windingen vervagen. Bekend uit de Oosterschelde en uit aanspoelsel op het strand.

Lees verder...
Onoba semicostataMariene huisjesslak. Tot 2,5 mm. Lichtgeel, crème of wit, met meestal twee korte bruingele (kommavormige) banden op het laatste deel van de laatste winding. Opperhuid geeloranje tot donkerbruin. 5-6 matig bolle windingen met daartussen een vrij diepe naad. Top stomp, mondopening ovaal en vaak iets verdikt. Geen navel. De sculptuur bestaat uit fijne lengtegroefjes en op de bovenkant van de windingen vage verticale dwarsplooien, die naar het midden van de windingen vervagen. Bekend uit de Oosterschelde en uit aanspoelsel op het strand.Afmetingen: H. tot 2,5, B. tot 1 mm (zelden 4 mm).
Schelpkleur:
Lichtgeel, crème of wit, met meestal twee korte bruingele (kommavormige) banden op het laatste deel van de laatste winding. De opperhuid is geeloranje tot donkerbruin en slijt snel af
Schelpvorm: Dunschalig, langgerekt horentje. 5-6 matig bolle windingen met daartussen een vrij diepe naad. De top is stomp, de mondopening ovaal en vaak iets verdikt. Er is geen navel zichtbaar.

Sculptuur: De sculptuur bestaat uit een groot aantal fijne lengtegroefjes en op de bovenkant van de windingen vage verticale dwarsplooien, die naar het midden van de windingen vervagen.

Dier: Koptentakels lang en franjevormig. Ogen aan de basis op een verdikking. Voet kort, meestal met aan beide zijden een voettentakel. Achteraan toegespitst met daar eveneens nog een smalle achtervoettentakel.

De soort lijkt zich in de Oosterschelde te hebben gevestigd. Mogelijk betreft het een permanente populatie.

Van Noorwegen tot in de Middellandse Zee, ook in het Kattegat en de westelijke Oostzee. Met zekerheid autochtoon aangetroffen in de westelijke Oosterschelde op diverse vindplaatsen, zowel onder stenen als tussen wier, hydropoliepen en mosdiertjes en in modderig schelpengruis.

Op het strand: Nu en dan spoelen oude (fossiele) huisjes aan in fijn schelpengruis.

Voornamelijk in het litoraal en sublitoraal van rotskusten, echter ook gevonden tot op grotere diepte (tot 100 m, in het noorden nog dieper). De dieren leven vaak op enigszins beschutte plaatsen met een hoog zoutgehalte onder stenen en in grof schelpgruis of tussen wier, tunicaten en hydropoliepen. Het voedsel bestaat uit detritus. De dieren zijn van gescheiden geslacht. De vrouwelijke dieren worden groter. Voortplanting tussen december en juni. Geen pelagisch larvenstadium. 141320SoortenalbumNederlandZoutwaterSMP|ANM
Gerichelde driekantkalkkokerworm
Spirobranchus lamarcki


Lees verder...
Gerichelde driekantkalkkokerworm
Spirobranchus lamarcki
Borstelworm, mariene soort. Koker wit, driekantig met duidelijke in het midden, overlangse kiel (rand) en &eacute;&eacute;n zwakkere kiel op linker en rechter zijkant. De midden kiel zet zich vaak als tand boven de kokermond voort. De zij kielen zijn het best ontwikkeld in het oudste (smalste) kokerdeel, en kunnen vooraan de koker(op het breedste en laatst gevormde deel) volstrekt vervaagd zijn.

Lees verder...
Spirobranchus lamarckiBorstelworm, mariene soort. Koker wit, driekantig met duidelijke in het midden, overlangse kiel (rand) en één zwakkere kiel op linker en rechter zijkant. De midden kiel zet zich vaak als tand boven de kokermond voort. De zij kielen zijn het best ontwikkeld in het oudste (smalste) kokerdeel, en kunnen vooraan de koker(op het breedste en laatst gevormde deel) volstrekt vervaagd zijn.     560033SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Geringde knuppelslak
Eubranchus vittatus


Lees verder...
Geringde knuppelslak
Eubranchus vittatus
Zeenaaktslak. Tot 30 mm. Relatief slank, rhinoforen langer dan de tentakels, beide glad. Op de rug tot 7 gepaarde rijen cerata met 4-7 cerata per rij. Deze zijn relatief slank, glad en staan meestal in clusters van twee of meer. Soms tot drie gezwollen ringen op de cerata. Meestal roestbruin tot groenachtig met kleine groene, bruine tot zwarte vlekjes. Cerata eveneens bruin. Cnidosac aan het uiteinde met witte of gele vlek,&nbsp; met daaronder 2-3 smalle bruine ringen of banden. E&eacute;nmaal gevonden (Texel).

Lees verder...
Eubranchus vittatusZeenaaktslak. Tot 30 mm. Relatief slank, rhinoforen langer dan de tentakels, beide glad. Op de rug tot 7 gepaarde rijen cerata met 4-7 cerata per rij. Deze zijn relatief slank, glad en staan meestal in clusters van twee of meer. Soms tot drie gezwollen ringen op de cerata. Meestal roestbruin tot groenachtig met kleine groene, bruine tot zwarte vlekjes. Cerata eveneens bruin. Cnidosac aan het uiteinde met witte of gele vlek,  met daaronder 2-3 smalle bruine ringen of banden. Eénmaal gevonden (Texel).

Afmeting: lengte tot 30 mm.
Kleur:
Variabel. De dieren zijn meestal roestbruin tot groenachtig gepigmenteerd met een dichte bedekking van kleine bruine, groene tot bijna zwarte vlekjes. De cerata zijn eveneens bruin gekleurd. Aan het uiteinde wordt de cnidosac gemaskeerd door een witte of gele vlek, met onmiddellijk daaronder een smalle bruine pigmentring. Daaronder lopen nog 2-3 smalle groene of roestbruine banden. De rhinoforen en tentakels zijn lichtbruin, met op de bovenste helft minieme witte tot gele pigmentvlekken en daaronder een wat dichter bezette bruine band. De vertakkingen van de middendarmklier in de cerata zijn donker en vullen de cerata slechts gedeeltelijk. Het overige deel van de wand van de cerata heeft een gelei-achtig transparant uiterlijk.
Vorm: 
Het lichaam is relatief slank. De rhinoforen zijn langer dan de tentakels, beide zijn glad. Op de rug staan tot 7 gepaarde rijen cerata, met aan iedere zijde 4-7 cerata per rij. De cerata zijn gewoonlijk niet gezwollen, maar relatief slank, glad en meestal in clusters van twee of meergeplaatst. Soms kunnen tot drie gezwollen ringen op de cerata aanwezig zijn.

Eieren: De eisnoeren vormen een witte platte band, die als een harmonica geplooid om de stam van een hydropoliep gevouwen kan zitten of een halve cirkelvormige massa vormt op een vlakke ondergrond.

Niet genoeg waarnemingen om eventuele trends te kunnen vaststellen. 

Bekend van het Arctisch Gebied, Noorwegen, de Britse Eilanden, de Franse kust en het noorden van Spanje. Op de meeste plaatsen zeldzaam. De soort is pas zeer recent aan de Nederlandse faunalijst toegevoegd, zij het nog onder enig voorbehoud. De enige Nederlandse waarneming (Texel: ’t Horntje, september, 2011) beperkt zich tot meerdere dieren gevonden op drijvend Japans bessenwier Sargassum muticum, waarop de voedselsoort Kirchenpaueria pinnata zat vastgehecht.

Over de habitat en ecologie van deze slak is nog weinig bekend. De soort voedt zich met de veervormige hydropoliep Kirchenpaueria pinnata.

 

 139772SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|ANM
Geruite pissebedkeverslak
Leptochiton scabridus


Lees verder...
Geruite pissebedkeverslak
Leptochiton scabridus
<p>Keverslak. Mariene soort. Vuilwit tot grijsgeel. Tot 8 mm. Platte ovale dieren met acht afzonderlijke schelpplaten die als dakpannen over elkaar liggen. Op het eerste gezicht langer en smaller, met vlakkere schelpplaten dan de andere twee inheemse soorten. Platen vuilwit tot grijsgeel, gekorreld. Zoom met schubjes.</p>

Lees verder...
Leptochiton scabridus

Keverslak. Mariene soort. Vuilwit tot grijsgeel. Tot 8 mm. Platte ovale dieren met acht afzonderlijke schelpplaten die als dakpannen over elkaar liggen. Op het eerste gezicht langer en smaller, met vlakkere schelpplaten dan de andere twee inheemse soorten. Platen vuilwit tot grijsgeel, gekorreld. Zoom met schubjes.

Afmetingen: 3 x 1.8 mm.
Schelpkleur: Vuilwit tot grijsgeel. De platen zijn vaak iets doorschijnend, zeker bij juvenielen. Vaak zijn platen en gordel door bepaalde afzettingen oranje-bruin gekleurd.
Schelpvorm: De acht schelpplaten van keverslakken worden van voor naar achter geteld: de eerste noemen we de kopplaat, de laatste de staartplaat. Bij de Geruite pissebedkeverslak zijn alle schelpplaten vrij laag gewelfd, met een ronde, niet gekielde rug. Ze zijn vrij dun en breekbaar. De tussenplaten hebben afgeronde zijkanten. Bij het geslacht Leptochiton hebben de platen geen insertieranden.
Sculptuur:
De sculptuur is grof gekorreld en onregelmatig van vorm. De gordel is smal en bezet met minuscule schubjes.
Overig: Bij deze soort zijn de onderzijde en vooral de voet  vaak roodachtig van kleur, dit schemert zelfs door de schelpplaten heen.

 

Vanaf Het Kanaal en de directe omstreken (Normandië, Kanaaleilanden) tot Noord-Spanje, West-Afrika en de Middellandse Zee. Noordelijker alleen bekend van de Ierse kust. In het Nederlandse deel van de Noordzee aangetroffen in de omgeving van de Bruine Bank, op een diepte van 30 m.

Op het strand: De soort is niet van het strand of uit het litoraal van het kustgebied bekend. Opmerkelijk is de relatief grote diepte waarop deze soort in het Nederlandse Noordzeegebied is aangetroffen.

Mariene soort. Leeft vooral in het getijdengebied en bovenste sublitoraal, op diepten van enkele meters. De soort vertoont een voorkeur voor stenen die vrij diep ingebed liggen in zandige bodems. Algeneter.

 140211SoortenalbumNederlandZoutwaterANM
Geschubde zeerups
Lepidonotus squamatus


Lees verder...
Geschubde zeerups
Lepidonotus squamatus
Borstelworm. Mariene soort. In onze streken 2,5-3 cm lang en overal even breed (max. 1 cm). Elders kan hij ruim 5 cm lang en 1,5 cm breed worden. Hij bezit 26 borsteldragende segmenten en 12 paar fors overlappende rugschilden. Twee paar ogen. Middenantenne en andere kopaanhangsels aanwezig, vaak met donkere banden en spitse punten. Rugschilden met hoornachtige bobbels van verschillende vormen, en franje langs de vrije randen. Kleur vaak vuilwit, met een donkere vlek op het midden van de rugplaten en kleinere donkere plekjes op de grotere bobbels. De kleur kan nogal variabel zijn.

Lees verder...
Lepidonotus squamatusBorstelworm. Mariene soort. In onze streken 2,5-3 cm lang en overal even breed (max. 1 cm). Elders kan hij ruim 5 cm lang en 1,5 cm breed worden. Hij bezit 26 borsteldragende segmenten en 12 paar fors overlappende rugschilden. Twee paar ogen. Middenantenne en andere kopaanhangsels aanwezig, vaak met donkere banden en spitse punten. Rugschilden met hoornachtige bobbels van verschillende vormen, en franje langs de vrije randen. Kleur vaak vuilwit, met een donkere vlek op het midden van de rugplaten en kleinere donkere plekjes op de grotere bobbels. De kleur kan nogal variabel zijn.  In de Zeeuwse wateren, plaatselijk langs de Hollandse kust en in de Waddenzee. Niet zeldzaam.

Leeft onder stenen in het getijdengebied. Net beneden het getijdegebied tussen schelpen of wormenkokers. Tot op grote diepte aangetroffen (2,5 km).

Langs de kusten van Noordwest-Europa en in de noordelijke Stille Oceaan.

 130801SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Gespikkelde zeepissebed
Idotea granulosa


Lees verder...
Gespikkelde zeepissebed
Idotea granulosa
Mannetjes tot 2, vrouwtjes tot 1,3 cm. Kleur variabel, carapax meestal egaal bruin, roodachtig of groen, afhankelijk van de wiersoort waarop ze leven. Soms met witte lengtestrepen. Duidelijk gesegmenteerde langwerpig-ovaalronde dieren die naar de achterzijde duidelijk versmallen. Eerste antennepaar kort, tweede stevig en lang, eindigend in een gesegmenteerde spriet, lengte tot circa een vijfde van de lichaamslengte. Ogen aan de zijkanten duidelijk zichtbaar en donker. Looppoten kort en gedrongen, in vorm gelijk, zonder scharen. Achterdeel (pleotelson) ongekield, naar het einde toe versmallend, met concave zijden en uitlopend in een duidelijke, stompe punt.

Lees verder...
Idotea granulosaMannetjes tot 2, vrouwtjes tot 1,3 cm. Kleur variabel, carapax meestal egaal bruin, roodachtig of groen, afhankelijk van de wiersoort waarop ze leven. Soms met witte lengtestrepen. Duidelijk gesegmenteerde langwerpig-ovaalronde dieren die naar de achterzijde duidelijk versmallen. Eerste antennepaar kort, tweede stevig en lang, eindigend in een gesegmenteerde spriet, lengte tot circa een vijfde van de lichaamslengte. Ogen aan de zijkanten duidelijk zichtbaar en donker. Looppoten kort en gedrongen, in vorm gelijk, zonder scharen. Achterdeel (pleotelson) ongekield, naar het einde toe versmallend, met concave zijden en uitlopend in een duidelijke, stompe punt.     119044SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Gestekelde spookkreeft
Pseudoprotella phasma


Lees verder...
Gestekelde spookkreeft
Pseudoprotella phasma
Mariene spookkreeft. Mannetje tot 25 mm, vrouwtje tot 20 mm. Scherpe naar voren staande stekels op&nbsp;segment 1 en 2. Doorschijnend bleekgroen, op de 2e poot wat rode vlekjes.

Lees verder...
Pseudoprotella phasmaMariene spookkreeft. Mannetje tot 25 mm, vrouwtje tot 20 mm. Scherpe naar voren staande stekels op segment 1 en 2. Doorschijnend bleekgroen, op de 2e poot wat rode vlekjes.  Alleen buiten de kust    101871SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Gesterde geleikorst
Botryllus schlosseri


Lees verder...
Gesterde geleikorst
Botryllus schlosseri
Mariene kolonievormende zakpijp. De kolonie heeft in stervorm rond een gemeenschappelijke uitstroomopening gerangschikte zakpijpjes. Vormt plakkaten tot enkele dm<sup>2</sup> op allerlei substraat. 'Sterren' in doorsnee 1 cm, individuele zakpijpjes ca. 4 mm. Variabel gekleurd: blauw, paars, geel, bruin tot zwart. Individuele zakpijpjes - sterretjes - vaak lichter en contrasterend met de verder donkere kolonie. Donkere sterren op een lichte ondergrond komen ook voor.

Lees verder...
Botryllus schlosseriMariene kolonievormende zakpijp. De kolonie heeft in stervorm rond een gemeenschappelijke uitstroomopening gerangschikte zakpijpjes. Vormt plakkaten tot enkele dm2 op allerlei substraat. 'Sterren' in doorsnee 1 cm, individuele zakpijpjes ca. 4 mm. Variabel gekleurd: blauw, paars, geel, bruin tot zwart. Individuele zakpijpjes - sterretjes - vaak lichter en contrasterend met de verder donkere kolonie. Donkere sterren op een lichte ondergrond komen ook voor.Afmetingen: Kolonies kunnen afmetingen bereiken van vele cm2 tot enkele vierkante dm2. De 'sterren' hebben een doorsnee tot circa één cm. De individuele zakpijpjes zijn niet veel groter dan 4 mm.
Kleur: Zeer variabel: blauw, paars, geel, bruin tot bijna zwart. De individuele zakpijpjes - sterretjes - zijn meestal lichter gekleurd en contrasteren doorgaans sterk met de rest van de kolonie, die vaak veel donkerder gekleurd is. Het omgekeerde komt ook voor, donkere sterretjes op een lichtere ondergrond. Rondom de sterren, in de donkere gedeelten, zijn met enige moeite de eveneens donkere instroomopeningen te zien.
Vorm: Een kolonievormende zakpijp die plakkaten vormt op allerlei substraat. Kenmerkend zijn de in stervorm rond een gemeenschappelijke uitstroomopening gerangschikte individuele zakpijpjes. Er zijn ca. 3-12 zakpijpjes per uitstroomopening. De kolonie voelt zacht, glad en vlezig aan.
 De Gesterde geleikorst is in Nederland zeker niet zeldzaam en kan vrijwel overal langs de kust worden aangetroffen (Waddenzee, Noordzee, Grevelingen, Oosterschelde, Veerse Meer en Westerschelde). Op veel plaatsen talrijk.

De soort kan op allerlei substraat worden aangetroffen, waaronder stenen, wieren en andere zakpijpen, met name de Knotszakpijp.

Gevoelig voor strenge winters, de kolonie sterft dan af.103862SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO
Gestippelde dieseltreinworm
Phyllodoce maculata


Lees verder...
Gestippelde dieseltreinworm
Phyllodoce maculata
Borstelworm. Mariene soort. Heldergroene eipakketjes in het vroege voorjaar. Meestal tussen het wier.

Lees verder...
Phyllodoce maculataBorstelworm. Mariene soort. Heldergroene eipakketjes in het vroege voorjaar. Meestal tussen het wier.     334510SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|LIMP
Gestippelde knotsslak
Rubramoena amoena


Lees verder...
Gestippelde knotsslak
Rubramoena amoena
Zeenaaktslak. Tot 12 mm. Kleine, slanke, onopvallende slak. Papillen in afzonderlijke groepjes op de rug, beginnend achter de rhinoforen. Lichaam transparant, lichtbruin of -groen, papilinhoud vaak grijsbruin, aan de basis donkerder. Op het hele lichaam witte puntjes. Toppen tentakels, rhinoforen en papillen wit. Alleen op Haringgraat <em>Halecium halecinum</em>. De eieren vormen korte smalle snoertjes.&nbsp;

Lees verder...
Rubramoena amoenaZeenaaktslak. Tot 12 mm. Kleine, slanke, onopvallende slak. Papillen in afzonderlijke groepjes op de rug, beginnend achter de rhinoforen. Lichaam transparant, lichtbruin of -groen, papilinhoud vaak grijsbruin, aan de basis donkerder. Op het hele lichaam witte puntjes. Toppen tentakels, rhinoforen en papillen wit. Alleen op Haringgraat Halecium halecinum. De eieren vormen korte smalle snoertjes. 

Afmetingen: Lengte tot 12 mm.
Kleur: Het lichaam is transparant tot lichtbruin of lichtgroen, de inhoud van de papillen is meestal grijsbruin, aan de basis opvallend donkerder dan hoger in de papil. Het hele lichaam is overdekt met kleine witte puntjes. De top van tentakels, rhinoforen en papillen is wit. Door de bruinige kleur is de Gestippelde knotsslak zeer goed gecamoufleerd en bij afwezigheid van eieren moeilijk te vinden.
Vorm: Kleine, slanke, onopvallende slak. Papillen in afzonderlijke groepjes op de rug, beginnend achter de rhinoforen.

Eieren: De eieren worden afgezet in relatief smalle en vaak korte snoertjes in de Haringgraat-kolonies.

 In Nederland waarschijnlijk overal algemeen op plaatsen waar veel Haringgraat voorkomt. Echter omdat het een zeer onopvallende soort is is hij alleen nog maar aangetroffen in de Oosterschelde, langs de zuidkust van Schouwen, ongeveer vanaf Burghsluis tot aan Zierikzee (De Val).Op hard substraat waar Haringgraat Halecium halecinum groeit, van enkele meters onder de laagwaterlijn tot ± 25 m diepte. De dieren zitten meestal aan de voet van de hydropoliepen.Dieren en eieren zijn waargenomen van april tot november, maar het meest in de zomer en het vroege najaar (juli-oktober)890616SoortenalbumNederlandZoutwaterMOO|ANM
 
   
 
Instellingen
 
 


Kolommen
select
       
Indeling
select
        
Uiterlijk
select

Groepsnaam
select

Sortering groepsnaam
select



 
   

Diensten

Weekdieren (EU-Habitatrichtlijn)

  • Inventarisaties
  • Beheeradviezen 
  • Monitoring
  • Exoten

Mariene soorten en ecologie

  • Educatie
  • Artikelen
  • Exoten

 

 

Steun ANEMOON

  • Met een donatie
  • Met waarnemingen
  • Met foto's 
  • Met locatie-omschrijvingen
  • Met maken van artikelen
  • Met organiseren activiteiten

Contact

Stichting ANEMOON
Postbus 29
2120 AA Bennebroek

anemoon@cistron.nl

06-11442009

 

 

Back To Top