Astarte – Astarte en Goodallia

Breedgeribde astarte - Astarte sulcata

Engels: Common Astarte

Deens: Furet astartemusling

Ovale astarte – Astarte elliptica

Deens: Ellipseformet astartemusling

Driehoekige astarte – Astarte montagui

Engels: Montagu’s Astarte

Deens; Montagus astartemusling

Grote astarte - Astarte borealis

Deens: Astartemusling

Kleine astarte - Goodallia triangularis

Engels: Little astarte

Duits: Sandkorn Astarte

Deens: Lille astartemusling

Astarte is een Syrisch-Phoenisische godin van de vruchtbaarheid, van het leven in de natuur en van de liefde. Ze wordt wel vereenzelvigd met Aphrodite en soms met Artemis.

Sommige soorten uit genus Astarte worden wel in een apart genus Tridonta = drietanden ondergebracht. De naamgevende soort vandit genus heeft waarschijnlijk drie tanden in het slot.

De schelp van de Breedgeribde astarte heeft brede ribben en brede voren. Dit laatste spreekt uit de soortnaam sulcata (Lat.), wat gevoord betekent.

Elliptica (Lat.) betekent elliptisch ovaal. De schelp van de Ovale astarte is min of meer ovaal.

De derde soort heeft een ongeveer driehoekige schelp en is genoemd naar Georg Montagu. George Montagu (1753-1815) was een vooraanstaand Engels amateurbioloog uit Wiltshire. Hij schreef onder andere een boek over weekdieren "Testacea Britannica".

De Grote astarte is groter dan de overige soorten. De soortnaam borealis (van Lat. boreas = noordenwind) geeft het Noordelijk verspreidingsgebied weer.

De laatste soort behoort tot het genus Goodallia, dat waarschijnlijk is afgeleid van de Britse malacoloog J. Goodall (1760-1840). De schelp is met zijn 3 mm veel kleiner dan de andere astartesoorten. In het Duits wordt ze zelfs vergeleken met een zandkorrel. Ook deze schelp is plusminus driehoekig, triangularis (Lat.) = driehoekig.