Korfslakken - Vertigo
Vertigo angustior Nauwe korfslak
Vertigo antivertigo Dikke korfslak
Vertigo moulinsiana Zegge-korfslak
Vertigo pusilla Kleine korfslak
Vertigo pygmaea Dwergkorfslak
Vertigo substriata Gestreepte korfslak
De zeggekorfslak (Vertigo moulinsiana) en de nauwe korfslak hebben een bijzonder beschermde status in Nederland. Zij staan niet alleen op de Rode lijst van Nederland maar ook op de bijlage 2 van de Europese habitatrichtlijn als enige weekdiersoorten naast 33 soorten zoogdieren, amfibieën, vissen, geleedpotigen en planten.
De beschermende status van de zeggekorfslak heeft echter niet de aanleg van Rijksweg A73 door het Swalmdal kunnen voorkomen. De zeggekorfslak is een zeer klein slakje met een huisje van maximaal 3 mm groot. De soort komt voornamelijk voor op moeraszegge, vandaar zijn naam zeggekorfslak. Hij leeft van schimmels die parasiteren op moerasplanten. De uitgang -iana van moulinsiana duidt op een persoonsnaam. Waarschijnlijk is het van Des Moulins die in 1832 het genus Malletia, een tweekleppige, beschreef. De Engelse naam en de Franse naam bevatten ook de persoonsnaam: Des Moulins’ Whorl Snail en Maillot des Moulins. De Duitse naam is Bauchige (= buikige) Windelschnecke.
Omdat de huisjes van de soorten van het genus Vertigo gelijkenis met een bijenkorf vertonen, heten ze korfslakken. De genusnaam Vertigo komt uit het Latijn en betekent “het draaien”. Evenals de Nederlandse naam draaihorenslakken en weinig onderscheidende naam voor slakken. In andere talen heten ze whorl snail (Engels), Windelsnecke (Duits) en Maillot (Frans). Maillot is in het Frans de windels waarmee vroeger een baby ingepakt werd. Het huisje heeft wel iets weg van een ingebakerd kind.
De nauwe korfslak (Vertigo angustior) heeft zijn naam te danken aan de nauwe mondopening van het huisje. Zowel de Franse naam vertigo à bouche étroite, de Engelse naam narrow mouthed whorl snail als de Duitse naam Schmale Windelschnecke hebben dezelfde betekenis. Angustior is de vergrotende trap van angustus = smal. Ook het huisje zelf is ten opzichte van de andere soorten erg smal (0,8-1 mm).
Alle korfslakken zijn klein maar bij twee soorten binnen het genus komt dat in de naam tot uitdrukking Vertigo pusilla, kleine korfslak en Vertigo pygmaea dwergkorfslak. Pusilla betekent eveneens nietig, erg klein (Lat.) en pygmaea dwergachtig (Lat.). In andere talen is dat niet het geval. V. pygmaea heet omdat het een vrij algemene soort is in Duitsland Gemeine Windelsnecke en in Engeland Common Whorl Snail. In het Engels heet V. pusilla Wall Whorl Snail omdat de soort vaak onderaan met klimop begroeide muren te vinden is en in het Duits Linksgewundene Windelsnecke omdat de soort evenals V. angustior in tegenstelling tot de andere soorten links gewonden is.
Ook Vertigo antivertigo, waarvan de soortnaam zoiets als tegen-het draaien betekent is toch rechtsgewonden, waarmee de soortnaam onverklaarbaar is. De Nederlandse naam bolle korfslak slaat op de bolle windingen van het huisje. De bolle korfslak is een soort van moerasgebieden, hetgeen blijkt uit de Duitse naam Sumpfwindelsnecke en Marsh Whorl Snail.
Van de gestreepte korfslak (Vertigo substriata) zijn de voorlaatste windingen gestreept. Substriata betekent iets gestreept (Lat.), dit omdat niet het gehele huisje gestreept is. Dit subtiele onderscheid valt weg in de Duitse naam, Gestreifte Windelsnecke en de Engelse naam Striated Whorl Snail.