Steenbikker - Helicigona lapicida
In november 2004 is de Rode lijst van weekdieren officieel geworden. Op deze lijst staat de soort Steenbikker als kwetsbaar genoteerd. De soort heeft een beperkte verspreiding in Nederland en kwam oorspronkelijk alleen in Zuid-Limburg voor, maar is later ook gevonden op de dijken aan de IJsselmeerkust. De steenbikker heeft namelijk een voorkeur voor rotsige grond en oude muren. Bij droogte kruipt hij graag weg in holtes en spleten. Dit heeft hem de naam Steenbikker opgeleverd. In zowel de Duitse naam Steinbicker of Steinbruchsnecke als de Engelse naam Lapidary snail (lapidary = in steen gehouwen) komt dit zelfde kenmerk naar voren. Ook de soortnaam lapicida betekent stenen bewonend.
De genusnaam Helicigona is samengesteld uit Helici en gona. Helicis is een tweede naamval van Helix, een verwant geslacht uit de de familie Helicidae. Gona is waarschijnlijk afgeleid van het Griekse gonè hetgeen ondermeer afkomst betekent. Waarschijnlijk heeft de naamgever hiermee de verwantschap met Helix willen aanduiden.
Op de website van het Natuurhistorisch museum in Genève staat de soort onder de Franse naam Hélice lampe. De Franse soorttoevoeging lampe is wellicht afgeleid van het Latijnse lampas = fakkel, schittering .