Document Actions
De mooiste zeeanemoon van Nederland: De sierlijke slibanemoon var. venusta.
Op 1 oktober 2007 heeft Alice van Laar bij het Sas van Goes een groepje slibanemonen van een uitzonderlijke schoonheid gefotografeerd. Na bestudering van de foto hebben we vastgesteld dat het een sierlijke slibanemoon, Sagartia elegans var. venusta, is. Het is zonder twijfel de mooiste zeeanemoon van de Nederlandse kustwateren.
Foto 1: Sierlijke slibanemoon, Sagartia elegans var. venusta, Oosterschelde, 2007. Foto © Alice van Laar
Op 13 april 2007 werd op deze Spuisluis een melding van drie andere kleurvarianten geplaatst. Het betreft de meest algemeen op de Noordzee en de Oosterschelde voorkomende var. miniata; een bruinwit gevlekte variant. De witte variant var. nivea wordt minder maar wel steeds vaker en op steeds meer plaatsen in de Oosterschelde aangetroffen. Ook de roze variant var. rosea zien we steeds vaker. In de literatuur worden nog twee varianten genoemd: var. venusta en var. aurantiaca.
Alle sierlijke slibanemonen zijn o.a. te herkennen aan een zuil met wratjes die deze een aardbeiachtige structuur geven en het feit dat ze meestal in groepjes met een identiek kleurpatroon bij elkaar staan. Ze hebben tot 200 tentakels. De typische venusta kleurvariant heeft een oranje mondschijf. Aan de basis van de tentakels zit een grijs-bruine ring, maar deze is niet altijd aanwezig. De tentakels zelf zijn wit. De zuil is roodbruin met gelige wratjes.
Foto 2: Sierlijke slibanemoon, Sagartia elegans var. venusta, Oosterschelde, 2007. Foto © Peter H. van Bragt
Foto 3: Sierlijke slibanemoon, Sagartia elegans var. venusta, Oosterschelde, 2007. Foto © Peter H. van Bragt
Foto 4: Sierlijke slibanemoon, Sagartia elegans var. venusta, Oosterschelde, 2007. Foto © Peter H. van Bragt
De gewone slibanemoon Sagartia troglodytes lijkt er een beetje op, maar heeft geen wratjes op de zuil en je ziet ze niet met identieke kleurpatronen bij elkaar staan.
Volgens Marco Faasse was var. venusta al eerder op de Nederlandse kust gevonden. Hij kent hem van de Westbout, Neeltje Jans en Zoutelande. Begin negentiger jaren was hij niet zeldzaam, maar daarna is hij veel minder waargenomen. Hij wordt ook in het boekje “Bloemdieren, de zeeanemonen en hun verwanten van de Nederlandse kust” van Ron Ates ( 1997) vermeld.
Recent is er dus weer een vindplaats van deze prachtige kleurvariant, ver in de oostelijke Oosterschelde, bijgekomen. Later zijn op deze duikplaats, bij het Sas van Goes, door meerdere duikers kleine aantallen van deze fraaie anemoon waargenomen. Hier zijn voor de oplettende duiker alle vier de nu in de Nederlandse kustwateren voorkomende kleurvarianten te vinden. Bij de Zeelandbrug en bij Burghsluis komen de eerder vermelde drie kleurvarianten voor. Gaat dit madeliefje van de zeeanemonen zich de komende jaren net zo verspreiden als de andere drie kleurvarianten? Nieuwe waarnemingen, vragen of opmerkingen van deze soort of andere organismen kunnen per E-mail doorgestuurd worden naar de Spuisluiswachter.