Skip to content Skip to navigation

Sections
Personal tools
You are here: Home ANEMOON Spuisluis 2003 De Priktolhoren; twee autochtone waarnemingen
Navigation
Document Actions

De Priktolhoren; twee autochtone waarnemingen

Twee autochtone waarnemingen van de Priktolhoren; Calliostoma zizyphinum, Linnaeus 1758)
Geplaatst 06-07-2003. Waarnemingen: 17-06-2001 door Bas Grootjans en 21-06-2003 door Peter H. van Bragt. Tekst en foto's Peter H. van Bragt.

Tijdens een duik in de zuid-westelijke Oosterschelde is op 21 juni 2003 door Peter H. van Bragt een zeer klein exemplaar van de Priktolhoren gevonden. Het beestje is niet meer dan 5 mm hoog. Volgens de literatuur is het een vegetariër, maar dit dier werd aangetroffen op circa 3 meter diepte op een steeltje van de Penneschaft, Tubularia indivisa, dat overwoekerd was door Harige vliescelpoliep, Electra pilosa. Het is de tweede autochtone waarneming op de Nederlandse kust. Bas Grootjans heeft op 17-06-2001 bij het Sas van Goes het eerste autochtone exemplaar gevonden. Dat dier was circa 1 cm. groot. Hij heeft deze waarneming met video opnames vastgelegd. Er zijn echter geen nadere details over deze vondst bekend.

Priktolhoren© Peter H. van Bragt
Foto 1: Priktolhoren, Calliostoma zizyphinum, in vitro opname © Peter H. van Bragt

Priktolhoren© Peter H. van Bragt

Foto 2: Priktolhoren, Calliostoma zizyphinum, in vitro opname © Peter H. van Bragt

Volgens Rykel de Bruyne (coördinator van het Atlasproject Nederlandse Mollusken) is de Priktolhoren reeds eerder en meerdere malen op de Nederlandse kust aangespoeld op diverse voorwerpen zoals touw en riemwier. Tevens zijn er in 1976 en in de 80'er jaren meerdere exemplaren aangetroffen in hopen oesterschelpen bij Yerseke. Naar alle waarschijnlijk betrof het ook hier aangevoerde exemplaren. Dit zijn waarschijnlijk de enige twee autochtone waarnemingen van levende dieren die mogelijk niet zijn aangevoerd met geimporteerde oesters of mosselen.

De priktolhoren is een typische Atlantische slak die algemeen voorkomt in de Middellandse zee en op de Oost-Atlantische kust tot aan Noorwegen. Het is een bewoner van de rotskusten waar hij meestal ondiep op rotsen of stevige wieren zit. Zijn voedsel bestaat hoofdzakelijk uit algen. Maar hij schijnt ook tot op diepten van circa 300 meter te worden aangetroffen (Hayward, P.J. & J.S. Ryland, 1995). De priktolhoren is een kegelvormige slak, ongeveer even hoog als breed, met een rechte zijkant, 12 -13 windingen en met regelmatige spiraalvormige groeven en randen. De onderkant is bijna vlak. Het is een kleurrijke gelige, rose of violette schelp met rode vlekken en veel parelmoer. De maximale hoogte is 30 mm. Hij kan ook in brakwater voorkomen.

Voor vragen of opmerkingen over deze waarneming kunt u terecht bij de Spuisluiswachter