Olie op de Nederlandse Kust
Geplaatst: 05 februari 2003. Tekst: Petra Sloof.

Deze keer geen spannende waarneming of een enthousiast verhaal over een prachtige duik. Petra Sloof is 3 februari 2003 op het strand van Neeltje Jans geweest. Zij heeft met eigen ogen de verwoestingen gezien die aangespoelde olie daar de afgelopen weken heeft aangericht. Dit is haar verhaal:

Maandag 3 februari 2003

De olielucht komt ons al tegemoet, wanneer we het strand oplopen. We gaan onze l4daagse inventarisatie doen op het strand van Neeltje Jans, aan de noordkant van de Roompotsluizen. We weten, dat het vandaag niet leuk zal zijn. De olie van de Tricolor etc. is ook op ons traject aangetroffen. De dam glimt en niet van het zeewater, maar van de stroperige olie, die ook in klodders tussen de stenen ligt.

Wat een troosteloos gezicht, want we weten, dat alles wat hier groeit ten dode opgeschreven is. De wieren, de Zeepokken, de diverse soorten Alikruiken, Mossels, Oester..... En niet de minsten, onze Schaalhorens, de Patella's waar we iedere keer weer zo trots naar zoeken. Prachtige exenplaren met soms een kringetje hele kleintjes eromheen. We vinden ze later aan het strand grote verse schelpen, sommige met het diertje erin, dood. Mensen van Rijkswaterstaat zijn de troepaan het opruimen. Maar bij iedere golf op het strand zien we weer nieuwe olieresten aanspoelen. Het ruimen is nog lang niet gedaan. Veel schelpen zitten onder de zwarte vlekken. Vooral de Amerikaanse zwaardschedes zien er smerig uit.

Een paar Drieteenstrandlopertjes scharrelt tussen het aanspoesel. We vragen ons af, of zij de smurrie kunnen vermijden. Wat Steenlopertjes meemaken, moet toch ook een groot probleem zijn, denken we. Later zie ik aan de binnenkant van de zeedijk, Steenlopertjes foerageren op het bouwland. Is het mogelijk, dat ze de schorren en slikken ruiken? Ik hoop het. Maar er zijn erg veel wadvogels op 't ogenblik in Zeeland. Hoe zal het ze vergaan? De dijken worden hier en daar bewerkt met hete stoom om zo de olie dunner te maken. Wanneer ze dan van de dijkenafvloeit in het water, schijnt het mogelijk te zijn de smurrie op te vangen. Wat een karwei!!!!

Wij spreken af, om volgende week maandag weer naar ons strand te gaan. Hoe lang het gaat duren voor we weer een goed resultaat zullen hebben is nu de vraag die ons bezig houdt.

Namens de Strandwerkgroep op Neeltje Jans, Petra Sloof

Nawoord van de Spuisluiswachter: Heeft iemand gedetailleerde foto's van de olievervuiling op de Nederlandse kust beschikbaar voor de Spuisluis?

Olie op de Nederlandse Kust: Vijf dagen later......
Geplaatst: 20 februari 2003. Tekst: Petra Sloof.

Maandag, l0 februari2003, zijn we met onze Strandwerkgroep nog een keer naar het Noordzeestrand van Neeltje Jans gegaan. Juist op het moment dat de eb laag was en nog lager werd. Zo konden we de dam aan de noordkant van de Roompotsluizen beter bekijken. Vorige week zijn we erg geschrokken van de troep, maar toen kwam het water op. Zoals gezegd, was het stuk dam wat toen boven water was zeer vies. Dat eerste stuk was natuurlijk nog vies, maar tot onze opluchting, werd de dam steed schoner naarmate we dichter bij de laagwaterlijn kwamen en verder naar achter op de dam. Tot onze grote vreugde waren er veel Patella's, heel veel zeer kleine mosselen, Alikruiken, Zeepokken, etc. En de wieren zagen er hier ook beter uit. Tussen de stenen is moeilijk te zien hoe het daar is. En of datgene wat er voor de kleine organismen te eten is van een redelijke kwaliteit is, blijft ook nog maar de vraag. Maar nu kijken we anders naar de dam: voor en na de olie. De lijnen op het strand leverden zeer verschillende resultaten op. In ieder geval was het water en datgene wat nu aanspoelde duidelijk schoner. We hopen, dat het zo blijft. 11 Februari was ik op Zeeuws-Vlaanderen. Daar werd ik toch niet vrolijk van het strand! Er werd nog steed met groot materiaal geruimd. En maar helemaal niet te spreken over die enge strandwal, die men op heeft moeten werpen om de Zwingeul af te sluiten. Wat zijn daar de ecologische gevolgen van. De Oosterschelde dijken zijn ook op veel plekken met olie vervuild, vooral in de hoekjes achter de nollen waar vaak leuke aanspoelsels te vinden zijn. Het is niet te doen om daar te lopen, laat staan iets op te rapen, en de bijzondere flora op sommige plekken zal het ook vast zwaar te verduren hebben, zoals b.v. het schor in de Oesterput, enz. Ik weet niet hoe en of het schoongemaakt wordt. Je kunt daar slecht bij komen. Het Zeeuws Landschap probeerde de Oesterput te schonen. Ik hoop dat dit het laatste bericht over deze treurige toestand blijft en dat overheden iets gaan doen tegen de wantoestanden op zee. Wat kan Anemoon doen? Hartelijke groet, Petra Sloof.

Naschrift namens de Stichting ANEMOON door Adriaan Gmelig Meyling:
Stichting ANEMOON onderneemt zelf geen politieke akties, omdat de Stichting in principe onafhankelijke en objectieve informatie levert. Met onze website en via andere informatiekanalen wordt de wereld op de hoogte gehouden van onze bevindingen, waarnemingen en analyse resultaten. Het is de bedoeling dat de politiek en politieke aktiegroepen zoals Greenpeace en Stichting Noordzee daarmee aan de slag gaan.