Verrassende Zeenaaktslakken Waarnemingen
Ingezonden door Peter H. van Bragt, 02-07-1999

Het blijft spannend in de Oosterschelde. De afgelopen week zijn bij Burghsluis en Plompetoren diverse waarnemingen van de gehoornde slijmvis gedaan, zelfs met eieren. Maar het is vooral het zeenaaktslakken front dat mij blijft verrassen. De gestippelde mosdierslak, Thecacera pennigera (Montagu, 1815) is voor het zoveelste jaar in successie weer terug in de Oosterschelde. Bij de Zeelandbrug zijn op de scheiding van de dijkvoet en het slib meerdere exemplaren met eikapsels gezien. De bleke knuppelslak, Eubranchus pallidus (Alder & Hancock, 1842), een soort waarvan nog maar weinig waarnemingen in de database van Rob Dekker zitten, is momenteel massaal en ook met eierkapsels bij Burghsluis, te vinden. Hierbij is opvallend genoeg de lichtere variant al drie keer gezien. Ook de satijnslak, Jorunna tomentosa (Cuvier, 1804) is dit jaar vrij frequent gezien. Ook van deze soort, die op broodspons fourageerd, zijn er eikapsels gevonden. De Zeelandbrug, Plompetoren en Burghsluis zijn schijnbaar favoriete locaties voor deze grote slak. De gorgelpijp-knotsslak, Cuthona gymnota (Couthouy, 1838), kent een topjaar in Nederland. Van Rob Dekker heb ik vernomen dat de soort op Texel in ongekend grote aantallen voorkomt op Tubularia sp. Maar ook in de Oosterschelde zitten er dit jaar heel veel. Aan de bovenkant van de eerste pijler van de Zeelandbrug groeien momenteel heel veel Gorgelpijppoliepen, Tubularia larynx (Ellis & Sollander). Hoewel de soort heel goed verscholen zit zijn er toch veel Gorgelpijp-knotslakken, Cuthona gymnota te vinden. Ook is het voor de wormen liefhebbers een goed seizoen. Het aantal kolonien met Hoefijzerwormen, Phoronis hyppocrepia (Wright) is enorm. Bij Plompetoten en Burgsluis zie je nu overal fraaie roze-witte kussentjes met Foroniden, maar ook ten westen van de Zeelandbrug heb ik ze gezien.