Diadumene cincta Stephenson, 1925

Tekst: A.W. Gmelig Meyling. Versie 12-3-2008.

Zoekbeeld

Golfbrekeranemonen zijn kleine, veelal oranje anemonen, met tamelijk korte, dunne tentakels. De dieren hebben een gladde slanke zuil die, als de dieren volledig uitstaan, veel hoger is dan breed. Meer ingetrokken lijken ze sterk op jonge Zeeanjelieren, maar er zijn meerdere verschillen. Zo trekken de tentakels van Golfbrekeranemoon zich bij aanraking met een schok in, waarbij de zuil vaak geknikt wordt. Bij de Zeeanjelier gaat dit geleidelijker en knikt de zuil nooit. Verder is de zuil van de Golfbrekeranemoon bij gelijke grootte vaak wormvormig, dus veel slanker dan de zuil van de Zeeanjelier en zijn de tentakels wat dikker. De tentakels van de Golfbrekeranemoon staan bovendien meer in een cirkelvormige krans geplaatst. Bij de Zeeanjelier zijn de tentakels wat warriger gerangschikt. Tenslotte is de mondschijf van de Golfbrekeranemoon nooit geplooid.

Afmetingen

Maximaal 5-6 cm hoog, maar doorgaans veel kleiner. De zuil is in uitgestrekte toestand minder dan 1 cm. in doorsnede. De tentakels zijn 1-2 cm lang.

Kleur

Meestal oranje, soms oranjebruin, soms groenig. Vaak feller gekleurd dan Zeeanjelieren. Vooral in de winter worden soms ook 'verbleekte' en soms zelfs min of meer doorschijnende exemplaren waargenomen, wat de kans op verwarring met Zeeanjelieren vergroot.

Habitat

Golfbrekeranemonen leven voornamelijk op hard substraat als stenen, palen, schelpen, hout van wrakken etc., maar ook op grootbladige wieren zoals Zeesla. De dieren komen voor van de laagwaterlijn tot diepten van ca. 40 meter.

Verspreiding

Algemeen in alle Nederlandse zoute wateren. Ook talrijk in de Grevelingen en het Veerse Meer. Vaak voorkomend in zeer grote groepen.

Opmerkingen

• Ook wel 'Baksteenanemoon' genoemd, vanwege de mooie oranje- tot roodbruine (baksteen-) kleur.

• Soms worden exemplaren waargenomen met één of meer vechttentakels.