Dag Jan,

Er is inderdaad al iets gebeurd met die vechttentakel, maar wat precies weet ik niet. Voor zover ik weet is in de wetenschappelijke literatuur niet veel over dit verschijnsel te vinden. Ik zag ooit een diaserie van Ron Ates waarin een vechttentakel een andere anemoon raakt, wordt strakgetrokken en dichtbij de top afbreekt. Het afgebroken stukje blijft kleven aan de andere anemoon, die op die plek helemaal inkrimpt, naar ik aanneem als reactie op de afgevuurde netelcellen. Dat was een aquariumwaarneming. Onder water zie ik geregeld vechttentakels bij slibanemonen, maar nooit eerder zag ik dat een andere geraakt was. Je kunt vechttentakels herkennen aan hun veel grotere lengte, hun witachtige top, hun beweeglijkheid en hun transparantie. De doorzichtigheid maakt ze soms lastig te ontdekken.

Previously jan vossen wrote:

Hoi Marco,

Het lijkt wel of hij een stukje van de rechtse anemoon in zijn vechttentakel heeft. Aan de inkeping bij de rechtse anemoon te zien, heeft hij er al meer "afgesnoept".

Wat kun jij er nog meer over vertellen?

Groeten uit het zuidoosten janv.

Om het niet te ingewikkeld te maken beperkte ik me tot slibanemonen. Daarbij zie ik nooit meer dan 1 vechttentakel per anemoon en dan nog sporadisch. Ze ontwikkelen zich uit gewone tentakels (aquariumwaarneming). Golfbrekeranemoontjes vormen een ander verhaal. Daarbij zie je vaak en veel vechttentakels. Dat roept vragen op. Golfbrekeranemoontjes vermenigvuldigen zich ongeslachtelijk door deling, dus de directe buren zijn vaak genetisch identiek. Genetisch identieke dieren worden niet als vreemd herkend en dus niet aangevallen met vechttentakels. Maar waarom zijn er dan zoveel? Een interessante vraag is wat er gebeurt waar twee genetisch verschillende groepen aan elkaar grenzen. Ron Ates schreef ooit een verhaal over vechttentakels van golfbrekeranemonen in 'Duiken' van januari 1994, maar helaas kan ik dat niet terugvinden. Ook in 'Natura' van 1989 schreef hij over vechttentakels. In zijn anemonenboekje staat een kort stukje over agressie. Het staat niet vast dat alle anemonensoorten de verlengde tentakels gebruiken voor agressieve doeleinden, zegt hij.

 Previously Silvia wrote:

Op bijgaande slechte foto een wel hele boze anemoon. Hoewel Marco zegt dat er weinig te vinden is in de literatuur heb ik toch nog een paar vragen.  De meeste anemonen die ik tegenkom staan er vredig bij en er is niets te zien van vechttentakel(s). Zijn er altijd vechttentakels aanwezig bij anemonen die in ingetrokken toestand niet als zodanig herkenbaar zijn? Kunnen ze wel ingetrokken worden? Als ze niet altijd aanwezig zijn groeien ze dan uit een gewone tentakel?  Mogelijk heeft iemand  toch een antwoord of weet iets meer te vertellen.

Silvia